Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

«Προτιμώ να καλύπτω αυτά που πετάνε οι άλλοι» | Filio Magenta

στo Working heroes
Γραπτή συνέντευξη για στο #IforInterview

Στη στήλη του #IFI #Working_heroes, η @Filio Magenta μιλάει για τη φωτογραφία ως επάγγελμα, ως τέχνη, ως πάθος.

Εγώ λέω να αρχίσω με τις κηδείες, αλλά δε συμφέρει ούτε να πεθάνεις. Οπότε στον αγώνα είναι η αποκλειστικότητα για μένα πια αν θες. Δεν μπορώ να το δω ξεκομμένα, πώς να τη βγάλω εγώ μόνο καθαρή. Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε…

Με ποιο είδος/η φωτογραφίας ασχολείσαι και γιατί τα επέλεξες αυτά;

Δεν εμμένω σε ένα είδος φωτογραφίας. Τα χρησιμοποιώ όλα ανάλογα με το τι θέλω να εκφράσω κάθε. Αν θες να διαλέξω κάποιο, είναι το πορτρέτο κι αυτό γιατί ψάχνω μέσα από βλέμματα άλλων να δείξω εμένα, είναι ο καθρέφτης μου με λίγα λόγια (σε κάποιους το έχω πει και χαίρομαι γιατί το αντιλαμβάνονται). Οπότε ό,τι βλέπεις σε φωτογραφία, από ένα τοπίο μέχρι ένα πορτρέτο, είμαι εγώ. Μέσα από την πάλη με τις φάσεις και τις αντιφάσεις μου. Γενικά είναι ο ψυχολόγος μου, είναι το κάψιμό μου.

Φωτογραφικές σπουδές: θεωρείς ότι είναι απαραίτητο εφόδιο/χαρτί για έναν επαγγελματία φωτογράφο ή η πρακτική και το ταλέντο/ματιά ενός φωτογράφου είναι αρκετά για να φτάσει σε ένα επαγγελματικό επίπεδο; Εσύ πώς κατέκτησες την τέχνη;

Αυτό είναι ένα λίγο περίεργο κομμάτι. Προσωπικά εγώ δεν το σπούδασα το αντικείμενο. Από το 2005 που πρωτοαγόρασα την πρώτη μου dslr άρχισα να ψάχνομαι και να καίγομαι δημιουργικά. Δεν άνοιξα ποτέ το εγχειρίδιο της μηχανής, μόνο τα τελευταία χρόνια και είδα όντως πόσο ταλαιπωριόμουνα. Αλλά στην τελική, αυτό ήταν και το εφόδιό μου. Όλα τα έψαξα από μόνη μου ρωτώντας παράλληλα και διάφορους φίλους. Η μηχανή έγινε η προέκτασή μου. Δεν ήταν σαν σκέψη μου να το κάνω επαγγελματικά. Ξεκίνησε καθαρά σαν τρόπος έκφρασης και δημιουργίας. Έγινε ο ψυχολόγος μου με λίγα λόγια κι ακόμα έτσι λειτουργεί κι ας κάνω και επαγγελματικές δουλειές πια. Δεν έχω κατακτήσει κάτι ως τέχνη. Ευτυχώς είναι μια διαδικασία που δεν έχει τέλος, συνέχεια μπορείς να ανακαλύπτεις τρόπους και τεχνικές.

Αυτό που μπορώ να πω πως έχω βρει για την ώρα, είναι η ματιά και η αισθητική μου. Ξέρω πια τι θέλω να δείξω μέσα από το φακό μου. Και αυτό που μου αρέσει πια είναι ότι όποιος απευθύνεται σ’ εμένα αναζητά και βασίζεται καθαρά στο τι έχω να του δώσω, έχοντας δει τη δουλειά μου. Αυτό θεωρώ κατάκτηση. Δεν μπορώ να πω αν χρειάζονται ή όχι οι σπουδές γενικά στην τέχνη. Αυτό είναι ένα κομμάτι που αφορά τον καθένα. Εκεί όμως που βγαίνω έξω από τα ρούχα μου τα σιθρού, είναι αυτή η σωρεία και καλά σεμιναρίων για το πώς να γίνεις καλός φωτογράφος. Που μαζεύονται καμιά πενηνταριά τη φορά με τη μηχανή παραμάσχαλα και ξαμολιούνται στα πάρκα και τις πόλεις να βγάλουν φωτογραφίες. Αρνούμαι πεισματικά, έχει γίνει κερδοσκοπικός χαρακτήρας και δε μου ταιριάζει. Οπότε όσες φορές με ρωτάνε για τεχνικές κλπ δεν έχω να τους πω τίποτα. Μόνο τους απαντώ βγείτε και καείτε μόνοι σας, κάτι που έκανα κι εγώ.

Βιοπορίζεσαι αποκλειστικά ως φωτογράφος ή εργάζεσαι παράλληλα και κάπου αλλού; Τι χρειάζεται να κάνει ένας φωτογράφος σήμερα για να ζήσει μόνο από αυτό;

Ούτε ο πιο εξειδικευμένος εργάτης, ούτε καν ο νοσοκόμος και δάσκαλος δε βιοπορίζεται αποκλειστικά από το επάγγελμά του. Κι αυτό γιατί έχει φτάσει η έννοια «έχω δουλειά» να σημαίνει μισά ένσημα, μισός του μισού μισθός, ανασφάλιστος, χωρίς σταθερό ωράριο. Μια να δουλεύεις, έξι να κάθεσαι και να θεωρείσαι και εργαζόμενος. Άλλο τόσο στο κομμάτι των φωτογράφων,που πια μιλάμε για μια ελίτ. Μιλώντας και με φωτογράφους που δούλευαν τότε στον περιοδικό τύπο και τα λεφτά ήταν αρκετά καλά, πλέον το έχουν παρατήσει το άθλημα. Άλλοι πάλι δουλεύουν για γάμους και βαφτίσεις, υπάρχει δουλειά εκεί, αλλά έχουν πέσει κατά πολύ τα φράγκα. Εγώ λέω να αρχίσω με τις κηδείες, αλλά δε συμφέρει ούτε να πεθάνεις. Οπότε στον αγώνα είναι η αποκλειστικότητα για μένα πια αν θες. Δεν μπορώ να το δω ξεκομμένα, πώς να τη βγάλω εγώ μόνο καθαρή. Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε κι όσοι προσπαθούν να ξεχωρίσουν κάνουν εκπτώσεις, δε φτάνει μόνο να είσαι καλός στη δουλειά σου. Αυτά είναι του κώλου και στην τελική δε θέλω να είμαι μόνο καλή στη δουλειά μου.

«Turnn me on color” / Φωτογράφιση εσωρούχων COPYRIGHT © Filio Magenta

Τι ξεχωρίζει τον ερασιτέχνη φωτογράφο από τον επαγγελματία;

Δε θα μπω σε αυτόν τον διαχωρισμό. Φωτογράφος μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε. Επαγγελματίας για ‘μένα θεωρείται αυτός που ζει από αυτό. Καλλιτέχνης όμως δεν είναι ο οποιοσδήποτε. Ξέρω επαγγελματίες που για ‘μένα όμως δεν είναι καλλιτέχνες. Έχω βαρεθεί να βλέπω αντιγραφές άλλων project σε επαγγελματικό επίπεδο. Οπότε για ‘μένα σημασία έχει ποιος είναι καλλιτέχνης, ποιος βγάζει ψυχή, ποιος στην τελική προτείνει πράγματα, άλλη ματιά, άλλη αισθητική, από την κόπια που βλέπω σε όλα. Οπότε εμένα με κατατάσσω σε αυτό. Που σημαίνει πως δύσκολα θα μπορώ να ζω κατεξοχήν από αυτό το επάγγελμα γιατί δε μπορώ να μπω σε εκπτώσεις και νόρμες της αγοράς. Ούτε να τρέχω από πάρτι σε πάρτι για χαζο-δημόσιες σχέσεις. Προτιμώ να καλύπτω αυτά που «πετάνε» οι άλλοι. Που μάλλον θα πρέπει να το κάνω.

Τι είναι πιο σημαντικό για σένα; Το κάδρο, το φως ή το θέμα σε μία λήψη;

Η γεωμετρία. Που είναι όλα τα παραπάνω μαζί. Η αισθητική και η ποιότητα που πηγάζει από τη θεώρηση που έχει κανείς στα πράγματα και τη ζωή γενικά. Και δίνουν το τελικό αποτέλεσμα.

Υπήρξαν στιγμές που κλήθηκες σε μία φωτογράφιση και ένιωσες ότι θυσίασες την τέχνη σου προκειμένου να βγάλεις τη δουλεια; Και αν ναι, γιατί;

Η μόνη φορά που ένιωσα χάλια, ράκος και παραλίγο να βάλω τα κλάματα, ήταν όταν μου είπαν έλα να βγάζεις φωτογραφίες σε νυχτερινά κλαμπ. Πήγα κι έχασα 10 χρόνια από τη ζωή μου, άντεξα δυο φορές να το κάνω. Χαρά στα κουράγια των παιδιών που ξέρω πως κάνουν αυτή τη δουλειά. Το δέλεαρ, «έλα, θα πίνεις τσάμπα ποτά» δεν έπιασε, τους απάντησα «προτιμώ να κοιμάμαι στα παγκάκια».

Απο την τανία μικρού μήκους «Newstria” COPYRIGHT © Filio Magenta

Υπάρχουν κάποιοι δεοντολογικοί κανόνες στο χώρο ή κάποια επιπλέον προσωπικά σου φρένα στη θεματολογία; Δηλαδή, υπάρχει κάτι που δε θα ήθελες να καλύψεις φωτογραφικά, ακόμα κι αν θα σου εξασφάλιζε μία καλή πληρωμή;

Ένα σχετικά πρόσφατο παράδειγμα είναι όταν κλήθηκα από το αφεντικό μου σε ένα σαιτ που δουλεύω ως φωτογράφος περιστασιακά, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ξέροντας την πολιτική μου τοποθέτηση, για το πώς θα μου φαινόταν να φωτογράφιζα τον Κων. Μπογδάνο. Η απάντησή μου ήταν ξεκάθαρη και χωρίς περιστροφές. Σαν δουλειά. Τον Μπογδάνο και τον κάθε Μπογδάνο τον αντιμετωπίζω και τον αντικρούω στο πραγματικό πεδίο της ζωής με τις επιλογές μου και τη στάση μου. Με το να μην τον φωτογραφίσω δεν τον αναιρώ. Τελικά έπιασε το νόημα πως δεν περνάνε σε εμένα τέτοια χαζο-διλήμματα και δεν τον φωτογράφισα. Αυτό που θεωρώ κόντρα σ’ εμένα είναι να φωτογραφίζω πρόσφυγες, εμπόλεμη ζώνη και από την άλλη να παίρνω τα βραβεία μου και στη ζωή μου να κάνω επιλογές που οδηγούν σε αυτές τις καταστάσεις με την πολιτική μου τοποθέτηση θέση ή και μη, δηλώνοντας απολιτίκ ακομματίκ. Αυτά.

Από ποιους φωτογράφους ή καλλιτεχνικά ρεύματα έχεις επηρεαστεί ; (αν έχεις)

Λοιπόν, δεν έχω μελετήσει τόσο φωτογράφους. Έχω επηρεαστεί στη ματιά μου και την αισθητική μου, από τη στιγμή της ενασχόλησής μου με το θέατρο. Η ομάδα που είμαι από το ’10 προσεγγίζει το εικαστικό θέατρο οπότε η μελέτη είναι πάνω σε ζωγράφους στον κινηματογράφο και την μουσική. Γι’ αυτό και η προσέγγισή μου είναι περισσότερο σαν να βλέπεις έναν πίνακα ή ένα πλάνο από κινηματογράφο ή μουσικό κομμάτι. Ευτυχώς δεν το νομίζω μόνο εγώ, μου το μεταφέρουν και άλλοι που βλέπουν στη δουλειά μου. Άλλο ένα στοιχείο είναι πως μελετώ πολύ το τι παίζει στο Instagram σαν μανιέρα για να μην το ακολουθώ. Πες με και περίεργη.

 Ποιο είναι το μεγαλύτερο σου άγχος όταν καλύπτεις φωτογραφικά ένα γεγονός;

Βασικά το άγχος μου είναι να είμαι πάντα στην ώρα μου και καταλήγω να είμαι εκεί πολύ πιο νωρίς. Δε θέλω να με απασχολεί κάτι άλλο. Γι’ αυτό φροντίζω να έχω χρονικό περιθώριο, αντίστοιχα και ο άλλος, γιατί όλο αυτό βγαίνει στη δουλειά και ειδικά σε αυτόν που φωτογραφίζω. Έχω αφήσει στη μέση φωτογράφιση όταν διαπίστωσα κάτι τέτοιο. Γενικά πιστεύω στη χημεία και πάντα πρώτα συζητάω με κάποιον πριν γίνει το οτιδήποτε. Να δούμε αν ταιριάζουν τα χνώτα μας. Δεν κάνω κάτι για να το κάνω, σε όλα στη ζωή μου.

Afolayan bros COPYRIGHT © Filio Magenta

Πόσο πιθανό είναι να κρατήσεις αγνή την τέχνη της φωτογραφίας και παράλληλα να την εμπορευτείς για το προς το ζην; Δηλαδή, η καλλιτεχνική φωτογραφία vs φωτογράφιση γάμων, τι ελπίδες έχει να σου προσφέρει εισόδημα;

Η τέχνη δεν έχει κανένα καημό να κρατηθεί αγνή. Η εμπορευματοποίηση για ‘μένα δεν έγκειται στον αν αναγκάζεσαι να δουλέψεις σε γάμους, βαφτίσια, parties και lifestyle sites. Μιλάμε πως ζούμε σε ένα σύστημα που το να ζεις από την Τέχνη σου, είναι μόνο ευκαιρία και δυνατότητα. Ούτε θέλω να κάνω την τέχνη μου πέρα και μακριά από την πραγματικότητα, κλεισμένη σε ένα στούντιο και καυλαντίζοντας αναρωτώμενη που πάει αυτός ο κόσμος, αποτυπώνοντας απλά την κατάσταση με τελικό συμπέρασμα πως τίποτα δεν αλλάζει. Αυτό το θεωρώ εμπορευματοποίηση, ξεπούλημα και προδοσία.

Ποιές είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζεις με τη παρούσα οικονομοπολιτική κατάσταση της χώρας ; ΤΕΒΕ, εφορία, άλλες υποχρεώσεις σαν επαγγελματίας που σου κάνουν ζωή δύσκολη;

Δε θα διαχωρίσω τη θέση μου και την κατάστασή μου, από τους υπόλοιπους, ημιαπασχολήσιμους, ευέλικτους, ελαστικούς εργαζόμενους, ακόμα και τους άνεργους. Χωρίς ασφάλιση, ένσημα, άλλοτε μισά. Κοινώς μισή ζωή. Στον αντίποδα αυτoύ όμως, θα σου πω, παρά την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια που μας περιτριγυρίζει και βιώνουμε όλοι όσοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι. Γιατί δεν είναι για όλους το ίδιο, οπότε στην πλευρά που βρίσκομαι τα πράγματα ναι μεν είναι σκούρα, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ και να επιτρέψω αυτό να συμβαίνει για πολύ ή έστω δεν έχω σκοπό να αφήσω τίποτα στη μοίρα του. Απλά κοιτώντας τη δουλίτσα μου και την καλλιτεχνία μου, κάνοντας τα κλικ μου, κοζάροντας και παρατηρώντας μέσα από το φακό μου. Όλα είναι μπροστά μας.

Ποια είναι τα σχέδιά σου; Τι θα ήθελες ιδανικά να συμβεί στην επαγγελματική σου ζωή σε λίγα χρόνια από τώρα;

Η αλήθεια είναι πως δεν είχα ποτέ φιλοδοξίες. Ήθελα πάντα μέσα από την τέχνη της φωτογραφίας να εκφράζομαι, να δημιουργώ και να προβάλλω κάτι που δε θα είναι απλά μια αποτύπωση, αλλά αυτό που βλέπει ο άλλος στο κάδρο μου να τον αφορά με έναν περίεργο και συμβολικό τρόπο, που να μην μπορεί να το αρνηθεί, από την πλευρά που βρίσκεται κοινωνικά και οικονομικά. Ναι, όσο κι αν κάποιοι επιμένουν να λένε πως δεν κάνουν στρατευμένη τέχνη, θα επιμένω να λέω πως οι προσλαμβάνουσες του καθενός, ακόμα και η ματιά του καλλιτέχνη, τέτοια θα είναι όσο στον κόσμο επικρατούν δύο τάξεις (εργατική και αστική). Οπότε τα σχέδιά μου είναι αυτά. Από καιρό έχω κάτι στο μυαλό μου που ποτέ δε μπόρεσα να το χωρέσω σε εκθέσεις και γκαλερί. Έχω βρει την ιδέα, φτάνει να το βάλω μπρος.

Και άλλα πολλά αυθόρμητα της στιγμής…

«Σαν τελευταίο θα ήθελα να επισημάνω πως χαίρομαι πολύ, που δίνω πρώτη φορά συνέντευξη για να πω για αυτά που παίρνουν μάτι καιρό κάποιοι βλέποντας τις φωτογραφίες μου. Στη σελίδα αυτή που ασχολείται με τα εργασιακά. Α, στις ερωτήσεις που αφορά τον εξοπλισμό, τη διεργασία κι όλα τα άλλα εσκεμμένως και συνειδητά τις προσπέρασα. Απάντησα στις ερωτήσεις όχι κάποιο βράδυ πίνοντας ρούμι κι έχοντας γεμάτο το τασάκι με αποτσίγαρα. Κάντε άλλη εικόνα..»

https://www.facebook.com/filiomagenta

https://www.instagram.com/filio.magenta/

https://www.flickr.com/photos/82610512@N05/

*Όλες οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τη Filio Magenta για αποκλειστική χρήση και δημοσίευση στο IforInterview.com

© I for Interview team

Σε περίπτωση που επιλέξατε να αναδημοσιεύσετε κάποιο κείμενό μας στο δικό σας site, σας ευχαριστούμε ιδιαίτερα εκ των προτέρων για την προτίμηση! Ωστόσο,  να σας υπενθυμίσουμε το πόσο ευχάριστο και δίκαιο είναι να ακολουθούνται οι δεοντολογικοί κανόνες που ορίζουν τη σωστή και λειτουργική αναφορά στην αρχική  πηγή ( δλδ. αναγραφή πλήρους ονόματος του site μας και ενεργό link που ανακατευθύνει στο πρωτότυπο άρθρο). Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζετε τον κόπο και τη δουλειά μας και σας ευχαριστούμε διπλά!

© I for Interview team

Σε περίπτωση που επιλέξατε να αναδημοσιεύσετε κάποιο κείμενό μας στο δικό σας site, σας ευχαριστούμε ιδιαίτερα εκ των προτέρων για την προτίμηση! Ωστόσο,  να σας υπενθυμίσουμε το πόσο ευχάριστο και δίκαιο είναι να ακολουθούνται οι δεοντολογικοί κανόνες που ορίζουν τη σωστή και λειτουργική αναφορά στην αρχική  πηγή ( δλδ. αναγραφή πλήρους ονόματος του site μας και ενεργό link που ανακατευθύνει στο πρωτότυπο άρθρο). Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζετε τον κόπο και τη δουλειά μας και σας ευχαριστούμε διπλά!

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

*

Φρέσκα άρθρα στο Working heroes

Στην Κορυφή