Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

Λευτεριά στα συνειδητοποιημένα likes

στo Mind Opener

Λευτεριά στα συνειδητοποιημένα likes:

Αν ανοίξεις τα βιβλία που έχω καταχωνιασμένα στο ράφι, το πιθανότερο είναι να βρεις κενές σελίδες… Συνηθίζω βλέπεις με ένα καλαμάκι να σνιφάρω τη γνώση που και που, με αποτέλεσμα τον μισό μισθό μου να τον τρώω σ’ αυτά, απλά για να πάρω κάπως τη δόση μου!

Μου είπαν ότι στη ζωή μου πρέπει διαρκώς να βάζω στόχους, γι’ αυτό μη παρεξηγείς που το στόχαστρο μου σημαδεύει εσένα, απλώς μπέρδεψα κάπως τα νοήματα… Ωσότου να βρω λοιπόν τα χρήματα για να αγοράσω όντως ένα όπλο κι όποιον πάρει ο Χάρος, προς το παρόν επαναπαύομαι με έναν στόχο κρεμασμένο στον τοίχο του δωματίου μου και με μία φωτογραφία σου καρφιτσωμένη πάνω σ’ αυτόν… Το χέρι μου όμως τρέμει από τα νεύρα μου ενώ κοιτάζω το πρόσωπο σου και τα βελάκια που εκτοξεύω αστοχούν συνεχώς…

Βγάζω μία μία τις καρφίτσες που εγώ ο ίδιος τοποθέτησα επάνω στο κορμί του εαυτού μου, διότι όταν η κατάσταση είχε φτάσει εκτός ελέγχου, μόνο με μία προσπάθεια βουντού θα μπορούσα να τον συγκρατήσω… Άλλη μια καρφίτσα κι ένα επιπλέον επιφώνημα τύπου “Άουτς”!

Νιώθω λες και το μυαλό μου είναι καρτοκινητό whats up και ενώ έχω δωρεάν λεπτά ομιλίας, όλοι οι υπόλοιποι τριγύρω μου έχουν CU, οπότε λογικό να δυσκολεύομαι λιγάκι στην επικοινωνία… Κέρδισα λέει και 100 δωρεάν λεπτά ομιλίας προς όλους, οπότε πρέπει να είμαι προσεχτικός για το που θα τα σπαταλήσω… Συγχώρεσε με λοιπόν εάν μου μίλησες και ούτε καν σου έδωσα σημασία, απλώς είχα προτεραιότητα άλλους πριν από εσένα!

Διαδικτυακοί ιοί ποντάρουν στη μοναξιά του ανθρώπου κι έρχονται ως μηνύματα spam στα e-mail μας, που αν μπούμε στη διαδικασία να τα ανοίξουμε και να απαντήσουμε, θα εκπληρωθεί η επιθυμία τους να μας μολύνουν με την ύπαρξη τους… Μάλλον και ετούτο το γραπτό να είναι ένα επιπλέον spam στο δικό σου e-mail, που απλώς θέλω να σε μολύνω με την έμπνευση μου… Κι άντε να κάνεις format μετά απ’ αυτό!

Μου αρέσει να ζυγίζω τις καταστάσεις επάνω στα αποσιωπητικά των προτάσεων και να αφήνω υπονοούμενα, διότι οι ξερές και κοφτές τελείες σε προσγειώνουν κάπως απότομα στη πραγματικότητα…

Παλιά παρακολουθούσαμε ολόκληρα σεμινάρια υποκριτικής, προκειμένου να αποκρύψουμε τον αληθινό συναισθηματισμό μας και τώρα απλά αρκεί ένα πληκτρολόγιο υπολογιστή…

Χαμογελάκια και φατσούλες, καθώς και τα απρόσωπα “χαχα”, είναι αρκετά ώστε να σε ξεγελάσουν για την ψυχοσύνθεση μας, παρόλο που το πρόσωπο μας παραμένει μαρμαρωμένο καθώς τα γράφουμε…

Καλώ την τεχνική υποστήριξη της Forthnet, προκειμένου να επισκευάσουν τις γραμμές στο γραφείο που εργάζομαι κι ενώ με αφήνουν για περίπου 5 λεπτά στην αναμονή, αρχίζω να αναλύω τα ψυχολογικά μου στον ηχογραφημένο τηλεφωνητή… Όταν επιτέλους ακούω αυτή τη πρόθυμη φωνή από την άλλη μεριά του ακουστικού “Παρακαλώ, πως θα μπορούσα να σας βοηθήσω;”, εγώ ενστικτωδώς ζητάω έναν παιδοψυχολόγο… Το παιδί μέσα μου βλέπεις αιμορραγεί… Ύστερα καλώ το 11880 και παρακαλώ να με συνδέσουν με τον αληθινό έρωτα… ή έστω με τους αληθινούς φίλους…

Και ενώ έχω ήδη γεμίσει ένα κείμενο με τα αποσιωπητικά που προανέφερα, στη συνέχεια τα ποστάρω στο προφίλ μου για να υπολογίσω την πραγματική του αξία σε χεράκια με τον αντίχειρα στραμμένο προς τα πάνω…

Λευτεριά στα συνειδητοποιημένα likes!

 

Γιώργος Πενθιμοσκλόουν

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

*

Φρέσκα άρθρα στο Mind Opener

Στην Κορυφή