Μοιράσου τη δική σου εμπειρία!

στo Lunch break/Οι ιστορίες σας

Η διήγηση της εμπειρίας του καθενός μας είναι η δύναμη και ο αντίλογος μας ενάντια στο παράλογο της εργοδοσίας και των καιρών.
Να μοιραστούμε μεταξύ μας όσα αντιμετωπίσαμε, να «ανοίξουμε κουβέντα επιτέλους ανοιχτά» και έτσι να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο να προετοιμαστεί καλύτερα για την επόμενη συνέντευξη εργασίας, για την επόμενη παραίτηση, απόλυση, για την κάθε ψυχική/σωματική δοκιμασία που μας ανατίθεται στα πλαίσια μιας εργάσιμης ημέρας.
Να πούμε τόσα που πια τίποτα να μη μας εκπλήσσει.

#oi_istories_sas

 

Επικοινώνησε μαζί μας στο contact@iforinterview.com ή στείλε μας μήνυμα εδώ ή συμπλήρωσε την online φόρμα μας εδώ

 

 

2 Comments

  1. Καλησπέρα σας,

    Είμαι 32 ετών και μηχανικός ενώ δουλεύω εδώ και 1 χρόνο περίπου στην ίδια εταιρία. Το άγχος μου ξεκίνησε όταν έμεινα έγκυος. Αφού είμαι με μπλοκάκι κ στην ουσία χωρίς καμία σύμβαση, θεώρησα ότι θα μπω σε μπελάδες, ότι θα χάσω τη δουλειά μου, ότι δε θα πάρω φυσικά καμία άδεια, μιας και εννοείται ότι δε δικαιούμαι ούτε 1 μέρα.

    Ένα ωραίο πρωινό βρήκα το θάρρος και το είπα. Όχι στο αφεντικό, αλλά στον ας το πούμε προϊστάμενό μου, που φυσικά ενημέρωσε με τη σειρά του το αφεντικό.
    Την επόμενη με κάλεσε το αφεντικό στο γραφείο του. Ωχ είπα τώρα αυτό δε θα είναι για καλό.
    Κάθισε, μου είπε, έχουμε να συζητήσουμε κάποια πράγματα.
    Κοκκίνησα ολόκληρη, άρχισα να σκέφτομαι που σκατά θα βρω τώρα άλλη δουλειά σε αυτή την κατάσταση και άλλες ωραίες ευχάριστες σκέψεις.
    Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι από εσένα, συμπληρώνει
    και ένα ΑΛΛΑ, άρχισε να τριβιλίζει τη σκέψη μου. Έλα πες το το ΑΛΛΑ, να τελειώνουμε.

    …και επειδή οι ανάγκες σου αυτή την περιόδο σίγουρα θα αυξηθούν, αποφασίσαμε ότι είναι μια καλή περίοδος για να σου κάνουμε αύξηση!
    ΑΥΞΗΣΗ;;; Άκουσα καλά; είπε αύξηση;

    Και σίγουρα θα θέλεις αφού γεννήσεις κάποιο διάστημα άδειας. Τι θα έλεγες να πάρεις άδεια για 2 μήνες κι έπειτα να δουλεύεις αν σε βολεύει από το σπίτι;

    Δεν μπορεί, κάποιος μου κάνει πλάκα.
    Κι όχι δεν ήταν πλάκα.

    Αυτό θέλησα να το μοιραστώ για 2 λόγους. Αφενός για τη θέση στην οποία έρχεται μια έγκυος στις μέρες μας, να ανησυχεί για το προφανές, να μην μπορεί να κάνει παιδι γιατί μια απόλυση θα την περιμένει.
    Και αφετέρου γιατί κάπου εκεί έξω, πολύ καλά κρυμμένοι και ελάχιστοι βρίσκονται όχι αφεντικά, αλλά άνθρωποι.

  2. Αγαπητή Μάρω,

    Ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας μία , επιτέλους, ευχάριστη εργασιακή εμπειρία!

    IFI Team

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

*