Cartoon art by Ramses Morales Izquierdo

Η εταιρεία γίνεται εσύ και εσύ η εταιρεία | Σύνδρομο Στοκχόλμης

στo Mind Opener

Θέλω να λαμβάνω τα νέα άρθρα του IforINTERVIEW με e-mail.

Από: Πολυεθνικάριος

Το πόσο σύνδρομο Στοκχόλμης παθαίνεις όταν εργάζεσαι σε πολυεθνικές το ήξερα χρόνια τώρα. Αγοράζεις μόνο προϊόντα της εταιρείας σου, γιατί αυτά είναι τα καλά. Ενδιαφέρεσαι για το πόσο εργασιακό μεσαίωνα ζούνε σε άλλες εταιρείες, αλλά άμα χρειάζεται να κάτσεις ΣΚ στο γραφείο “έλα μωρέ συμβαίνουν και αυτά”.

Από μία άποψη, όλο αυτό είναι λογικό. Περνάμε τόση ώρα στη δουλειά μας που αρχίζουμε να δενόμαστε. Σου βγαίνει το πλάνο καλό, πουλάει η εταιρεία ή το brand περισσότερο και νιώθεις περηφάνια. Νιώθεις πως εσύ το έκανες. Ασχέτως αν το αποτέλεσμα, δηλαδή την αυξημένη κερδοφορία και το growth, το καρπώνεται η εταιρεία.

Οπότε, κάπου βαθιά μέσα στο μυαλό σου, η εταιρεία γίνεται εσύ και εσύ η εταιρεία. Αντιμετωπίζεις με συναισθήματα την εταιρεία. Περηφάνια, αγάπη, απογοήτευση, οργή. Kαι επειδή τα συναισθήματα συνήθως προορίζονται για έμβια όντα, σιγά σιγά εξανθρωπεύεις (*anthropomorph στα αγγλικά, με το μπαρδόν για την λεξιπλασία) την εταιρεία.

Την πρακτική αυτή την προωθούν οι ίδιες οι εταιρείες. Τα έγγραφα του HR αναφέρονται σε “εμάς” και όχι την εταιρεία. Οι διοικήσεις πάντα μιλάνε για ομαδική προσπάθεια όλων. Όλες οι εταιρείες έχουν σε κάποιο μότο το πόσο περήφανοι πρέπει να είμαστε για τα προϊόντα “μας” (νάτο πάλι το μας) και πόσο αξία πρέπει να δίνουμε στους ανθρώπους.

Και κάπως έτσι εξανθρωπεύεις και περιμένεις να σου φέρεται ανθρώπινα ένα τεχνητό κατασκεύασμα , που κύριο του χαρακτηριστικό είναι η ανωνυμία της ιδιοκτησίας, η ανωνυμία της ευθύνης, και μόνος σκοπός του το κέρδος.

Όλα αυτά τα ξέρω.

Και κατά καιρούς τα γράφω, τα συζητώ και προσπαθώ να τα μεταδώσω. Η πλάκα είναι πως δεν περίμενα ποτέ να πέσω και εγώ στην ίδια παγίδα. Έχω αλλάξει πολλές θέσεις όλα αυτά τα χρόνια.  Όλες οι αλλαγές σε “σωστές” και σε πιο senior θέσεις.

Αυτή που θα κάνω τώρα μάλλον θα με πονέσει περισσότερο από οποιαδήποτε. Αλλά στο τέλος, μάλλον έχω δίκιο σε ότι γράφω.

Δεν πρέπει να περιμένεις να χτίσεις μια ανθρώπινη σχέση με μία εταιρεία.  Δεν πρόκειται να σου δώσει συναισθηματική κάλυψη όταν την χρειάζεσαι.  Δεν πρόκειται να σου εγγυηθεί αυξημένα κέρδη και growth επειδή εσύ της τα εγγυάσαι..
Αυτά μόνο τα ζητάει.

Ας μη φέρομαι στην εταιρεία σαν άνθρωπο. Ας της φερθώ σαν εταιρεία.

Ώρα να πάρω το σύνδρομο Στοκχόλμης μου και να το πουλήσω ακριβότερα.
Πείτε μου που υπογράφω.


Cover art photo: Cartoon art by Ramses Morales Izquierdo

© I for Interview team

Σε περίπτωση που επιλέξατε να αναδημοσιεύσετε κάποιο κείμενό μας στο δικό σας site, σας ευχαριστούμε ιδιαίτερα εκ των προτέρων για την προτίμηση! Ωστόσο,  να σας υπενθυμίσουμε το πόσο ευχάριστο και δίκαιο είναι να ακολουθούνται οι δεοντολογικοί κανόνες που ορίζουν τη σωστή και λειτουργική αναφορά στην αρχική  πηγή ( δλδ. αναγραφή πλήρους ονόματος του site μας και ενεργό link που ανακατευθύνει στο πρωτότυπο άρθρο). Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζετε τον κόπο και τη δουλειά μας και σας ευχαριστούμε διπλά!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.