fbpx

Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

Η αβάσταχτη φυλακή του καθημερινού 9-5 | Τζίντου Κρισναμούρτι

στo Mind Opener/Workerland

Θέλω να λαμβάνω τα νέα άρθρα του IforINTERVIEW με e-mail.

Στείλε μας την ιστορία σου
Αποσπασματική περίληψη /ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά
#IFI team

Ο Τζίντου Κρισναμούρτι, Αμερικανο-Ινδός διανοητής και ποιητής, το 1979 απαντά στις ερωτήσεις που θέτει το κοινό.

Ερώτηση 1:

Ο ομιλητής είπε πως το να πηγαίνεις κάθε μέρα στο γραφείο, από τις 09:00 έως τις 17:00 είναι μια αβάσταχτη φυλακή. Αλλά είναι γεγονός πως στην κοινωνία μας όλες οι δουλειές πρέπει να γίνουν. Μήπως η διδασκαλία του Κ. απευθύνεται στη μειοψηφία;

εργασιακή φυλακή

Σίγουρα κατάλαβες; H ανθρώπινη κοινωνία είναι τόσο δομημένη παγκοσμίως που οι περισσότεροι άνθρωποι είναι δεσμευμένοι σε μία δουλειά, ευχάριστη ή μη, από τις 09:00 έως τις 17:00 καθημερινά στη ζωή τους.

Και αυτό είναι μια αβάσταχτη φυλάκιση.

Δε ξέρω πώς νιώθεις εσύ για αυτό! Πιθανόν να απολαμβάνεις αυτή τη φυλακή, να σου αρέσουν οι δουλειές τύπου 9-5 και η καθημερινή επανάληψη αυτής της ρουτίνας. Και τι θα έπρεπε να κάνουμε, εμείς που δε μπορούμε να το ανεχτούμε ούτε λεπτό;

Ξέρεις, θα προτιμούσα να απασχολούμαι με κάτι που θα μου ήταν ευχάριστο ή θα προσέφερε βοήθεια σε άλλους και ας έβγαζα τα άκρως απαραίτητα χρήματα.

Αλλά οι περισσότεροι, συμβιβαζόμαστε με την εργασιακή φυλακή, έτσι δεν είναι; Την αποδεχόμαστε. Κανείς, ακόμα και οι ικανοί για εύστοχους συλλογισμούς και παρατηρήσεις, κανείς δεν την αμφισβητεί. Έτσι είναι πλέον η ζωή, έτσι πρέπει να ζούμε.

Όμως, αν όλοι μαζί αντιλαμβανόμασταν ότι αυτή η ζωή είναι φυλακή – γιατί αυτό είναι- αν όλοι ταυτόχρονα νιώθαμε πως είναι αβάσταχτη αυτή η ζωή και κάναμε κάτι – όχι μόνο λόγια αλλά πράξεις- τότε, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μία νέα κοινωνία. σωστά;

Αν όλοι μαζί λέγαμε πως δε μπορούμε να ανεχτούμε ούτε άλλη μία μέρα αυτή τη ρουτίνα, αυτή την κτηνωδία του 9-5, όσο απαραίτητη και αν φαίνεται, ακόμα κι αν πρόκειται για μία καλή ή ευχάριστη εργασία, τότε θα ξεκινούσε μία ψυχολογική επανάσταση με κοινωνικές και σωματικές προεκτάσεις.

Ακόμα όμως κι αν συμφωνούμε σε αυτό, πρόκειται να το πράξουμε;

Και εδώ θα πεις, «Όχι, δε μπορώ να το κάνω γιατί έχω ευθύνες, υποχρεώσεις, έχω παιδιά, έχω σπίτι και δάνειο που πληρώνω, έχω την ασφάλεια που τρέχει».

Και δόξα τω θεώ που εγώ δεν τα έχω. Και τώρα θα μου πεις «Γι αυτό είσαι άνετος, μιλάς εκ του ασφαλούς!». Η ευκολία έρχεται από το γεγονός ότι μεγάλωσα με αυτό το σκεπτικό, από την παιδική μου ηλικία αρνούμουν να αποδεχτώ αυτό το μοτίβο.

Εάν μπορέσουμε να κάνουμε αυτήν την ψυχολογική και υλική επανάσταση, ίσως τότε να δομήσουμε μια νέα κοινωνία. Αλλά εσύ θες να δημιουργηθεί αυτή η κοινωνία και μετά απλά να γλιστρήσεις μέσα της και να ενσωματωθείς.

Να πέσουν στη μάχη οι λίγοι, να δουλέψουν σκληρά για την αλλαγή, να αρνηθούν αυτοί πρώτοι, να μην ξανανεβούν στον τροχό του ποντικιού και εσύ ακόμα να λες «Ναι, αφού περάσει λίγος καιρός και μας αποδείξετε ότι αυτή η νέα κοινωνία λειτουργεί καλά, τότε θα έρθουμε. Αλλά δεν θα αγωνιστούμε μαζί σας τώρα».

Και αυτό είναι το πρόβλημα άλλωστε.

Αν μπορούσαμε όλοι να καταλάβουμε πόσο λάθος είναι η ιδέα του να σπαταλάμε 60 χρόνια από τη ζωή μας δουλεύοντας από τις 09:00 έως τις 17:00, τότε ίσως να το παίρναμε όλοι μαζί απόφαση και να κάναμε κάτι γι αυτό.

Είναι το ίδιο σκεπτικό με το γεγονός πως εάν όλοι ατομικά και ανεξαιρέτως αρνούμασταν να σκοτώσουμε κάποιον, τότε δεν ήταν εφικτό να υλοποιηθεί κανένας πόλεμος. Αλλά δομήσαμε μία κοινωνία και συνεχίσουμε να την χτίζουμε στο παρόν, στην οποία η βία, τα οπλικά συστήματα, η ιδέα του έθνους και η ανάγκη για την προστασία αυτού, είναι δεδομένες αξίες και έτσι διεξάγουμε πολέμους, σκοτώνουμε γιους και κόρες ανθρώπων, έτσι απλά! Και συχνά το υποστηρίζουμε κιόλας ένθερμα.

Με τον ίδιο τρόπο, υποστηρίζουμε και την εργασιακή φυλακή της ζωής μας.

Είμαστε ικανοί να αντιληφθούμε την σημασία και την αναγκαιότητα μίας τέτοιας κοινωνικής αλλαγής;

Ο νους του ανθρώπου δεν φτιάχτηκε μόνο για να εργάζεται. Προορίζεται για τόσα άλλα πράγματα τα οποία πλέον αγνοούμε. Θα έπρεπε να νοιαζόμαστε για την ποιότητα της ζωής μας στο σύνολό της, για την ύπαρξη συναισθημάτων, ποιότητας, ιδεολογίας, και όχι μόνο για την πορεία της καριέρας μας.

Δεν θα άντεχα ούτε μία μέρα από τη ζωή μου την νοοτροπία του 9-5, για κανέναν και για τίποτα δε θα το έκανα. Μπορεί και να πεθάνω εξαιτίας της άρνησής μου αυτής, αλλά δε θα το κάνω και πάλι. Με τον ίδιο τρόπο που δε θα μπορούσα να σκοτώσω έναν άλλο άνθρωπο, όποιες και αν ήταν οι συνθήκες.

© I for Interview team

Σε περίπτωση που επιλέξατε να αναδημοσιεύσετε κάποιο κείμενό μας στο δικό σας site, σας ευχαριστούμε ιδιαίτερα εκ των προτέρων για την προτίμηση! Ωστόσο,  να σας υπενθυμίσουμε το πόσο ευχάριστο και δίκαιο είναι να ακολουθούνται οι δεοντολογικοί κανόνες που ορίζουν τη σωστή και λειτουργική αναφορά στην αρχική  πηγή ( δλδ. αναγραφή πλήρους ονόματος του site μας και ενεργό link που ανακατευθύνει στο πρωτότυπο άρθρο). Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζετε τον κόπο και τη δουλειά μας και σας ευχαριστούμε διπλά!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Φρέσκα άρθρα στο Mind Opener

Στην Κορυφή