fbpx

Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

Φθινόπωρο

στo Workerland

Θέλω να λαμβάνω τα νέα άρθρα του IforINTERVIEW με e-mail.

Από τον τοίχο του Γιώργος Πενθιμοσκλόουν

Φθινόπωρο:

Ξεφυλλίζω νέες αγγελίες εργασίας, δίνοντας μεγάλη βαρύτητα σε ‘κείνες που κατά βάσει ζητούν πωλητές… Αποστέλλω χωρίς δισταγμό το βιογραφικό μου, γνωρίζοντας από τώρα πως θα με καλέσουν από στιγμή σε στιγμή για συνέντευξη, εφόσον κατέχω γερή προϋπηρεσία στο να πουλάω μούρη, τρέλα και παραμύθια! Απ’ τη προηγούμενη εργασία μου με απέλυσαν, διότι αρνήθηκα να πουλήσω τη ψυχή μου στον Σατανά… Τους είπα βλέπεις ότι ονειρεύομαι μια μέρα να λέω εσένα “Ψυχή μου” και δεν θα άξιζες μια τέτοια συμπεριφορά από μέρους μου! Καλύτερα άνεργος λοιπόν, παρά να κοιτάω τη δουλειά μου…

Χάνουμε τη πίστη μας στους ανθρώπους όταν ακούμε απ’ τα μεγάφωνα του ηλεκτρικού την εξής φράση “Παρακαλούνται οι επιβάτες να προσέχουν τα προσωπικά τους αντικείμενα”… Κι αρχίζουμε έντρομοι να ψάχνουμε μηχανικά τις τσέπες μας, ότι όντως έχουμε ακόμα το κινητό μας, το πορτοφόλι μας, το mp3 μας και τα κλειδιά μας… Φαντάσου δηλαδή τι θα γινόταν εάν ακούγαμε “Παρακαλούνται οι επιβάτες να προσέχουν τη προσωπική τους ζωή”!

Σε αυτό το σημείο οφείλω να εξηγήσω τι είναι κατά τη προσωπική μου εκτίμηση ο ρομαντισμός… Ρομαντισμός λοιπόν για μένα δεν είναι τα κεράκια, τα λουλούδια και τα γλυκόλογα… Για μένα ρομαντισμός είναι ένα ζεστό μπάνιο με χαμηλή πίεση νερού, διότι δεν είναι ωραίο τελικά να σε πιέζουν… Είναι να γίνεσαι ο ίδιος νερό που θα ξεπλένει στοργικά το κορμί της από τις ανασφάλειες της… Είναι να γλιστράς ύστερα από την υδρορροή και να ποτίζεις το βλέμμα της που μαραίνεται διαρκώς από την λειψυδρία της εποχής… Να σας μιλάνε για βαθμούς Κελσίου και να σας ζητούν να επιλέξετε την κατάλληλη θερμοκρασία που θα ευδοκιμήσει η σχέση σας… Πως γίνεται όμως δύο πεσιμιστές, οι οποίο τρέφονται μονάχα με τον αρνητισμό της καθημερινότητας, να μη δουν κατευθείαν όλα τα μείον; Στους μείον βαθμούς Κελσίου λοιπόν, είναι που το νερό γίνεται πάγος και μάλλον τα αστεία δεν επαρκούν για να σπάσει! Είναι όταν βουλιάζεις στη μαυρίλα σου και σου λέει ένα αυστηρό “Άντε γαμήσου”… τόσο αυστηρό που θα γεμίζει το στόμα της και όχι για να σε απομακρύνει, αλλά για να σε φέρει πιο κοντά της…

Να επιστρέφεις έπειτα από δωδεκάωρο εργασίας και με λιγοστές ώρες ύπνου, να ξαπλώνεις στο πλευρό της και να κρατιέσαι ξύπνιος ωσότου να αποκοιμηθεί εκείνη πρώτη, εφόσον γνωρίζεις τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τελευταία με τον ύπνο… Έστω να της κρατάς για λίγο παρέα ρε παιδάκι μου… Να έχεις μαγειρέψει να φάτε, αλλά το φαί τελικά να είναι τόσο σκατά, που εκείνη να δοκιμάζει από ευγένεια και να συνεχίζει να τρώει για να μη σε στεναχωρήσει…

Εσύ τότε να το καταλαβαίνεις, να τη φιλήσεις στο μέτωπο, να πετάξεις το φαγητό στα σκουπίδια και να της πεις χαμογελαστός “Απόψε ομορφιά μου θα παραγγείλουμε απ’ έξω”… Ρομαντισμός είναι τα άσχημα γράμματα, όταν θα προσπαθείτε να γράψετε τη λέξη Ελευθερία με το αριστερό χέρι… Να αφήνει το σκυλί της στο δωμάτιο σου, προκειμένου να έχει αξία το χέρι σου χαϊδεύοντας το τις στιγμές που εκείνη απουσιάζει… Να έχεις κάτι δικό της με λίγα λόγια! Είναι επίσης κι όταν κάνετε unfollow ο ένας τον άλλον από το facebook, διότι εδώ κανείς δεν ακολουθάει κανέναν… Μαζί προχωράτε και πάντα ο ένας δίπλα στον άλλον…

Να ανυπομονείτε να ειδωθείτε τον χειμώνα που κάνει κρύο και το καλοκαίρι να χωρίζετε, γιατί ως γνωστόν όλοι χωρίζουν στις διακοπές! Κι ύστερα να γυρνάτε μετανιωμένοι από τον Σεπτέμβρη και να τα ξαναβρίσκετε, γιατί πλησιάζει ξανά ο χειμώνας! Είναι το φιλί στο μέτωπο, υποτίθεται για να δεις αν έχει πυρετό αλλά να είναι απλώς η αφορμή για να τη φιλήσεις… Είναι όλες οι ταινίες που καμία δεν καταφέρατε να δείτε μέχρι τέλους, γιατί απλά το τέλος και ότι συνεπάγεται μ’ αυτό το τρέμετε όσο τίποτα άλλο… Οπότε πάντα βρίσκετε δικαιολογίες του τύπου ότι βαριέστε, ότι το κόβετε στη μέση για να κάνετε έρωτα, ότι δεν σας αρέσει, ότι ο ένας από τους δύο αποκοιμιέται…

Μάλλον όλα τα παραπάνω τελικά δεν είναι ρομαντισμός, αλλά αγάπη… Τα ονομάζω ρομαντισμό όμως γιατί είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για αγάπη… Πόσο μάλλον εάν το έχουμε συγκρίνει πχ με το Βόρειο Σέλας, που κάτι τέτοιο σου τυχαίνει μια στο τόσο… Και μάλλον θα ήσουν η ιδανική αγάπη για ‘κείνη, εάν τις στιγμές που της μαθαίνεις τάβλι, την αφήνεις επίτηδες να σε κερδίσει για να την δεις να χαμογελάει! Αλλά δυστυχώς είσαι πολύ πεισματάρης και δεν σου αρέσει να χάνεις! Το να το ζεις όμως όλο αυτό με πασατέμπο στο παγκάκι, για μένα είναι μαγκιά και όχι φτώχεια!

Και κοίτα να δεις γαμώτο μου που εγώ τη πάτησα με μια κοπέλα μια σταλιά, η οποία κατηφόρισε κι εκείνη από την υδρορροή ώστε να δροσίσει το πρόσωπο μου…

Είμαστε δύο δέντρα, το ένα απέναντι από το άλλο και πάντα σε απόσταση… Όμως ποια απόσταση; Κάτω από το χώμα γίνονται όλα… Οι εμπειρίες μας μετατρέπονται στις ρίζες μας και σιγά σιγά ενώνονται κάτω από το έδαφος… Επιστροφή στις ρίζες λοιπόν! Οι ανασφάλειες μας είναι τα φύλλα που αποβάλουμε κάθε φθινόπωρο από τα κλαδιά μας και ήθελα τόσο πολύ να την δω γυμνή χωρίς αυτές!

Και τώρα φαντάσου την αρνητική ψυχολογία μας σαν μια θάλασσα… Απόψε “Ψυχή μου” δεν θα κολυμπήσουμε… γιατί όταν το κάνουμε βουτάμε στα βαθιά! Απόψε “Ψυχή μου” θα κάτσουμε απλά στην αμμουδιά και θα την κοιτάμε…

Φίλα με τώρα!

Γιώργος Πενθιμοσκλόουν

© I for Interview team

Σε περίπτωση που επιλέξατε να αναδημοσιεύσετε κάποιο κείμενό μας στο δικό σας site, σας ευχαριστούμε ιδιαίτερα εκ των προτέρων για την προτίμηση! Ωστόσο,  να σας υπενθυμίσουμε το πόσο ευχάριστο και δίκαιο είναι να ακολουθούνται οι δεοντολογικοί κανόνες που ορίζουν τη σωστή και λειτουργική αναφορά στην αρχική  πηγή ( δλδ. αναγραφή πλήρους ονόματος του site μας και ενεργό link που ανακατευθύνει στο πρωτότυπο άρθρο). Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζετε τον κόπο και τη δουλειά μας και σας ευχαριστούμε διπλά!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Φρέσκα άρθρα στο Workerland

Στην Κορυφή