Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

Πρώτα στην αποθήκη, μετά στην ανεργία

στo Χαρτοφύλακας

Στο πλευρό εργαζομένου που απολύθηκε από πολυεθνική αλυσίδα ρούχων εξαιτίας της οροθετικότητάς του στέκεται η οργάνωση «Κέντρο Ζωής», σε αναμονή της έκδοσης της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που εκδίκασε πρόσφατα την υπόθεση.

«Πρόκειται για μια υπόθεση εμβληματικής σημασίας όχι μόνο για τους οροθετικούς, που διεκδικούν ισότιμη μεταχείριση και αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς, αλλά και για όλους όσοι υφίστανται διακρίσεις εξαιτίας χρόνιων παθήσεων, αναπηρίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, εθνικότητας, φύλου, γενικότερα όλων των προστατευόμενων χαρακτηριστικών που περιλαμβάνονται στον νόμο 4443/2016», λέει στην «Εφ.Συν.» η Χαρά Παπαγεωργίου, συνήγορος του εργαζομένου και νομική σύμβουλος του «Κέντρου Ζωής», μη κερδοσκοπικού σωματείου, που από το 1991 παρέχει δωρεάν στήριξη σε ανθρώπους που ζουν με HIV, τους συντρόφους και τις οικογένειές τους.

Η αγωγή του εργαζομένου κατά της εταιρείας είναι από τις πρώτες υποθέσεις στην Ελλάδα που εκδικάζονται με βάση διατάξεις του νόμου 4443/2016 «περί ίσης μεταχείρισης προσώπων».

Το άρθρο 2 του συγκεκριμένου νόμου ενσωματώνει στην ελληνική νομοθεσία αντίστοιχη ευρωπαϊκή οδηγία, ορίζοντας ρητά ότι «απαγορεύεται η άμεση ή έμμεση διάκριση για λόγους φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης, ηλικίας, οικογενειακής ή κοινωνικής κατάστασης, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας».

Εισήγηση για κυρώσεις στην εταιρεία

Αποκαλυπτική είναι η γνωμοδότηση του Συνηγόρου του Πολίτη, ο οποίος εξέδωσε πόρισμα που αναγνωρίζει ότι ο εργαζόμενος απολύθηκε παράνομα, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εργοδοτών ότι δεν γνώριζαν την οροθετικότητά του και εισηγείται την επιβολή διοικητικών κυρώσεων στην εργοδότρια εταιρεία.

Η πολυεθνική αρνήθηκε να αναγνωρίσει την ακυρότητα της απόλυσης και να προβεί σε ενέργειες που να αποκαθιστούν το εργασιακό κλίμα, αντιπροτείνοντας να τον επαναπροσλάβει στο πλαίσιο της «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης».

Ωστόσο αυτό, όπως μας εξηγεί η δικηγόρος του, ισοδυναμεί με ανέξοδη επίδειξη «φιλανθρωπίας», αφού πρώτα τον στιγματίζει ως «κακό εργαζόμενο», κάτι που δεν δικαιολογείται καθώς η απόδοσή του στην εργασία ήταν εξαιρετική.

Η περιπέτεια του εργαζομένου ξεκινάει τον Νοέμβριο του 2015, περίπου δύο χρόνια από την πρόσληψή του σε υποκατάστημα πολυεθνικής εταιρείας ρούχων. Το 2012 διαγνώστηκε ως οροθετικός.

«Τον Νοέμβριο του 2015 και ενώ παρακολουθεί την υγεία του, εμφανίζει δερματικά εξανθήματα στο πρόσωπο και τα χέρια. Οι ιατρικές εξετάσεις βρίσκουν ότι πρόκειται για σάρκωμα Καπόζι, μορφή καρκίνου δυσάρεστη στην όψη. Ο εργαζόμενος ξεκίνησε αμέσως χημειοθεραπείες και τα συμπτώματα υποχώρησαν. Μία ημέρα με έντονη κίνηση, έβαζε αντικλεπτικά στα ρούχα με μια συνάδελφο και νόμισαν ότι τρυπήθηκαν με το ίδιο αντικλεπτικό μηχάνημα. Η κοπέλα ήταν πολύ ανήσυχη και ο εργαζόμενος παραδέχτηκε ότι είναι οροθετικός, προτείνοντάς της να πάνε στη θεράπουσα γιατρό του για να της εξηγήσει ότι δεν κινδυνεύει», μας λέει η Χ. Παπαγεωργίου.

Η κοπέλα ανακοίνωσε το συμβάν στο υπόλοιπο προσωπικό και έτσι ξεκίνησαν οι παρεξηγήσεις που μεταδόθηκαν σε όλους τους εργαζομένους.

«Τους έπιασε ένας παράλογος πανικός, που δυστυχώς είναι πολύ συνηθισμένος σε αυτές τις περιπτώσεις. Η άγνοια είναι μεταδοτική», τονίζει η συνήγορος.

Καταγγελίες

Η διοίκηση, για να τον απομονώσει από συναδέλφους και πελάτες, «εφηύρε μια θέση στην αποθήκη ειδικά γι’ αυτόν, στήνοντας ένα ολόκληρο τμήμα για να τον κρύψουν», όπως μας λέει η Χ. Παπαγεωργίου.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες του εργαζομένου, μεσολάβησε σειρά γεγονότων που σκοπό είχαν να τον εξωθήσουν σε παραίτηση, με αποκορύφωμα τη δυσμενή μετάθεσή του, τον Αύγουστο του 2016, σε κατάστημα στο κέντρο της Αθήνας, όπου ήταν το παιδί για όλες τις δουλειές.

«Οι εργασιακές διακρίσεις εις βάρος των οροθετικών, από ψυχολογικό πόλεμο μέχρι εξώθηση σε παραίτηση ή απόλυση, είναι εξαιρετικά συχνές. Καμία εταιρεία δεν θα παραδεχθεί ως αιτία την οροθετικότητα, επειδή υπάρχουν αυστηρές κυρώσεις. Το παιδί αυτό, στο πρόσωπό του, βλέπει όλους τους οροθετικούς που υφίστανται άδικη μεταχείριση. Γι’ αυτό και δεν το έβαλε κάτω», καταλήγει η συνήγορος του «Κέντρου Ζωής».

 

Πηγή; efsyn.gr

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

*

Φρέσκα άρθρα στο Χαρτοφύλακας

Στην Κορυφή