Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

Παγκόσμιες Ιστορικές Απεργίες | Μέρος Β’

στo Εργαλειοθήκη/Ημερολόγιο Καταστρώματος

Το Α’ Μέρος των «Παγκόσμιων Ιστορικών Απεργιών»  μας είχε αφήσει «θεατές» στην ιστορική απεργία των εργατών της Pullman Palace Car Company το 1894 στο Σικάγο.

Συνεχίζουμε το ταξίδι μας στο χρόνο κινούμενοι ανάμεσα σε εργάτες, εργαζόμενους και έντονες διεκδικήσεις..

 

20ος αιώνας

Η σύγχρονη παγκόσμια ιστορία αμαυρώνεται. Δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι είναι αρκετοί ώστε να καταγράψουν σε έναν μόνο αιώνα εκατομμύρια αθώα θύματα. Όμως και δεκάδες σημαντικά πρόσωπα που έμελε ν’ αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο: Αϊνστάιν, Σαρτρ, Στάλιν, Χίτλερ, Ρήγκαν, Πικάσο, Έλβις.
Και πάνω απ’ όλα, το απόγειο του καπιταλισμού. Και σε ένα τέτοιο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, θα έρθουν να πρωτοστατήσουν μεγάλες απεργίες. Εργάτες που διεκδικούν αυτό το μερίδιο ζωής που είναι δικαίωμα όλων.

1911 – Λίβερπουλ, Μεταφορές: γενική απεργία

Γνωστή ως «η μεγάλη απεργία των μεταφορέων», η εν λόγω απεργία αφορούσε λιμενεργάτες, εργάτες σιδηροδρόμων, ναυτικούς, καθώς και εργάτες από άλλους τομείς και κατάφερε να παραλύσει το εμπόριο του Λίβερπουλ για το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού. Ήταν η πρώτη φορά που τα συνδικάτα κατάφεραν να εγκατασταθούν σε μόνιμη βάση κι έτσι να γίνουν πραγματικές μαζικές οργανώσεις της εργατικής τάξης. Η απεργία ξεκίνησε ως διεκδίκηση των δικαιωμάτων των ναυτικών κι αργότερα ως αλληλεγγύη συμμετείχαν κι οι υπόλοιποι εργάτες/εργαζόμενοι. Στις 13 Αυγούστου ένα τεράστιο πλήθος 85.000 εργατών μαζεύτηκε στην οδό Lime για να παρακολουθήσει το συνδικαλιστή Tom Mann, ο οποίος ηγείτο της απεργίας. Οι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ και τραυμάτισαν περισσότερα από 350 άτομα. Η Κυριακή εκείνη είναι γνωστή μέχρι και σήμερα ως αιματηρή Κυριακή. Δύο μέρες αργότερα, στις 15 Αυγούστου, οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ τραυματίζοντας 15 άτομα, δύο από τα οποία έπεσαν νεκρά: ο 19χρονος John Sutcliffe με δύο σφαίρες στο κεφάλι και ο ηλικιωμένος Michael Prendergast με δυο σφαίρες στο στήθος. Το δικαστήριο αργότερα έκρινε τις δολοφονίες «δικαιολογημένες».

1926 – Η γενική απεργία του Ηνωμένου Βασιλείου

Μέχρι και σήμερα είναι η μεγαλύτερη απεργία που έχει γίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η απεργία είχε τις ρίζες της στη συνεχή σύγκρουση μεταξύ της εθνικής οργάνωσης συνδικάτων, της Ένωσης Εμπόρων και της Βρετανικής κυβέρνησης. Η σύγκρουση επήλθε όταν η κυβέρνηση προσπάθησε να μειώσει τους μισθούς των ανθρακωρύχων.
Παρότι η απεργία είχε αριθμητική απήχηση, με 1.5 εκατομμύριο εργάτες να βγαίνουν στους δρόμους, διήρκεσε μόλις 9 μέρες και τελικά ήταν ανεπιτυχής.

1952 – Η μεγάλη χαλυβουργική απεργία, Αμερική

Μία από τις πιο σημαντικές ιστορικά απεργίες ήταν εκείνη των εργατών της χαλυβουργικής, με τεράστια νίκη έναντι 10 μεγάλων χαλυβουργικών, συμπεριλαμβανομένης της US Steel. Η απεργία ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1952 και διήρκεσε 53 ολόκληρες ημέρες και έληξε με τους όρους που είχαν ζητήσει αρχικά οι εργάτες με την έναρξη της απεργίας. Η απεργία είναι επίσης σημαντική, αφού ο πρόεδρος Truman προσπάθησε να αποτρέψει τον απεργιακό αυτό κλοιό εθνικοποιώντας τη χαλυβουργία, όμως το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε αυτή του την απόφαση.

1959 – Η χαλυβουργική απεργία, Αμερική

Εφτά χρόνια μετά την επιτυχημένη απεργία των εργατών στη χαλυβουργική, μισό εκατομμύριο εργάτες βγήκαν ξανά στους δρόμους, όμως αυτή τη φορά η επιτυχία τους ήταν αμφίβολη. Παρότι κατάφεραν να κερδίσουν μία οριακή αύξηση των μισθών τους, ασκήθηκε πίεση στη νέα γενιά εργαζομένων σε όλη τη χώρα. Επιπλέον, λόγω των απεργιών η χώρα έκανε εισαγωγή χάλυβα, κάτι που τελικά κατέστρεψε τη βιομηχανία μακροπρόθεσμα.

…πόσο ωραία μυρίζεις Άνοιξη στους δρόμους… στους δρόμους που διαδηλώνει ο λαός για τη λευτεριά του… ΑΠΕΡΓΙΑ!…

Ο Μάιος του 1968 – Γαλλία

Πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές που καταγράφηκαν στην ιστορία με τον όρο «Γαλλικός Μάης». Τα γεγονότα ξεκίνησαν με τις κινητοποιήσεις των Γάλλων μαθητών και φοιτητών και σύντομα υπήρξε γενική απεργία των Γάλλων εργατών, η οποία τελικά οδήγησε σε πολιτική και κοινωνική κρίση η οποία πήρε τη μορφή επανάστασης, κάτι που οδήγησε στη διάλυση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και την προκήρυξη εθνικών εκλογών από τον τότε πρόεδρο Σαρλ Ντε Γκωλ.
Πολλοί φιλόσοφοι και ιστορικοί αναφέρουν το γεγονός αυτό ως το σημαντικότερο του 20ου αιώνα, μιας και ήταν μια παλλαϊκή εξέγερση άνευ φυλετικών, πολιτιστικών, ηλικιακών και κοινωνικών διακρίσεων.

Ο Πρόεδρος της Γαλλίας προσπάθησε να σπάσει την απεργία, όμως αυτό έκανε την κατάσταση πιο έντονη. Στους δρόμους ήταν πια δέκα εκατομμύρια εργάτες, περίπου τα 2/3 του γαλλικού εργατικού δυναμικού. Τα γεγονότα κατέληξαν σε πολιτική αποτυχία, μιας και το κόμμα του Ντε Γκωλ βγήκε ισχυρότερο από πριν. Όμως, η επανάσταση αυτή έγινε συνώνυμη των αλλαγών στις κοινωνικές αξίες. Είναι σημείο-καμπή για την αμφισβήτηση του κατεστημένου και για τη μετάβαση από το συντηρητισμό στις φιλελεύθερες ιδέες (ισότητα, ανθρώπινα δικαιώματα, σεξουαλική απελευθέρωση). Η Ευρώπη εμπνεύστηκε από αυτό τον γαλλικό αγώνα, καθώς υπήρξε αφορμή για ρήξη μεταξύ ορισμένων κομματιών του σοσιαλιστικού κινήματος με τα παραδοσιακά κομμουνιστικά κόμματα.

1978-9 – Ο χειμώνας της «δυσαρέσκειας»

Τη χρονιά εκείνη ο χειμώνας στη Μεγάλη Βρετανία ήταν βαρύς. Το ίδιο και ο πέλεκυς που έπεσε στους μισθούς. Οι διαδοχικές απεργίες προέκυψαν όταν τα εργατικά συνδικάτα άρχισαν να διεκδικούν μεγαλύτερους μισθούς και ιδιαίτερα για τους υπαλλήλους της καθαριότητας. Ο απεργιακός αυτός κλοιός θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός μιας και έσπασε την ισχύ της κυβέρνησης με αποτέλεσμα την άνοδο στην εξουσία της Μάργκαρετ Θάτσερ στις επόμενες εκλογές.

21ος αιώνας

Ο αιώνας της ψηφιακής επανάστασης και η εποχή της πληροφορίας. Και παρότι η πληροφορία μπορεί να φτάσει στα χέρια μας εύκολα, γρήγορα και ανέξοδα, για κάποιο λόγο που είναι μάλλον δύσκολο να συλλάβουμε, οι άνθρωποι αρεσκόμαστε περισσότερο σε πληροφορίες που δε μας αφορούν, αφήνοντας απ’ έξω εκείνα τα σημαντικά που θα έπρεπε όλοι να γνωρίζουμε, όπως για παράδειγμα τα εργατικά μας δικαιώματα.

«Όταν όλα τα άλλα αποτυγχάνουν, κάνε απεργία!»

2004-2005 – Απεργία Χόκεϊ

Ποιος θα μπορούσε να πιστέψει πως το χόκεϊ θα σταματούσε να είναι άθλημα; Κάτι τέτοιο φάνηκε να έγινε τη σεζόν 2004-2005, η οποία φάνηκε να κρατάει για πάντα, καθώς ο πάγος παρέμεινε καθαρός για έναν ολόκληρο χρόνο. Ο λόγος; Οι μισθοί των παικτών και ο κίνδυνος οι μισθοί αυτοί να τεθούν υπό ένα συγκεκριμένο ανώτερο όριο. Οι παίκτες του χόκεϊ δεν ήταν διατεθειμένοι να το δεχτούν. Τελικά, το θέμα επιλύθηκε και γρήγορα τα γήπεδα γέμισαν ξανά.

2006 – Απεργία στη Wal-Mart, Φλόριντα

Το 2006, 200 εργαζόμενοι της WalMart διαμαρτύρονται για τις άθλιες συνθήκες εργασίας και τους μειωμένους μισθούς. Παρότι το λογότυπο της εταιρείας είναι ένα «χαμογελαστό πρόσωπο», αυτό δε συμβαίνει με τους εργαζόμενους εκεί. Οι πελάτες ποτέ δε βλέπουν την πραγματική αλήθεια, το αίμα, τον ιδρώτα και τα δάκρυα πίσω από τη συσκευασία 40 χαρτοπετσετών που κοστίζουν 2 δολλάρια. Το 2008 η διαμαρτυρία έσπασε με τον καλύτερο τρόπο. Η εταιρεία πλήρωσε 640 εκατομμύρια δολάρια από τις πολλαπλές αγωγές που κατατέθηκαν εναντίον του «κίτρινου» χαμόγελου.

2007 – Απεργία μεταλλωρύχων στη Νότια Αφρική

Η απεργία ξεκίνησε στις 4 Δεκεμβρίου του 2007 και κράτησε μόνο μία ημέρα, με το σύνολο των εργατών στην εξορυκτική βιομηχανία να απεργεί ενάντια στις επικίνδυνες συνθήκες εργασίας. Παρότι οι κίνδυνοι αυτοί ήταν ήδη γνωστοί, τις χρονιές 2006-2007 οι θάνατοι είχαν αυξηθεί σημαντικά και η απεργία ήταν μια ηχηρή κατακραυγή ώστε να υπάρξει ένα κρατικό σχέδιο για τη μείωση των θανάτων.

2009-2010 – Ταχυδρομική απεργία, Ηνωμένο Βασίλειο

Δεκάδες εκατομμύρια πακέτα δεν παραδόθηκαν από το καλοκαίρι του 2009 έως και την άνοιξη του 2010, λόγω της απεργίας των ταχυδρομικών υπαλλήλων. Η απεργία ξεκίνησε με αιτία τα σχέδια εκσυγχρονισμού τα οποία επηρέαζαν άμεσα την ασφάλεια της εργασίας των εργαζομένων. Τα νέα σχέδια θα μείωναν το ανθρώπινο δυναμικό. Τελικά, η απεργία έκλεισε με μία συμφωνία υψηλότερων αποδοχών και διατήρηση του 75% των εργαζομένων.

2011 – Απεργία των δασκάλων, USA

Οι δάσκαλοι ξεκίνησαν την απεργία το Σεπτέμβριο του 2011, διαμαρτυρόμενοι για τους χαμηλούς μισθούς, τα μεγέθη των τάξεων που έκαναν μάθημα, καθώς και για τον τρόπο που το κράτος «πετάει» τους δασκάλους στις συνοικίες. Παρότι οι περιφερειακοί δικηγόροι υποστήριξαν πως οι δημόσιοι λειτουργοί δεν μπορούν να απεργούν και προσπάθησαν μέσω του Ανώτατου Δικαστηρίου να τους αναγκάσουν να επιστρέψουν στις τάξεις τους, η απεργία διήρκεσε αρκετές μέρες. Όμως, ακόμα οι δάσκαλοι δεν έχουν κερδίσει τα δικαιώματα που διεκδικούν. Η απεργία ήταν ανεπιτυχής.

 

Γράφει η V for Vallia

 

Πηγές:

  1. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_strikes
  2. https://en.wikipedia.org/wiki/1911_Liverpool_general_transport_strike
  3. http://www.businesspundit.com/10-most-momentous-strikes-of-the-20th-century/
  4. http://listverse.com/2011/11/17/top-10-famous-strikes-in-recent-history/
  5. http://www.independent.co.uk/news/world/europe/egalit-libert-sexualit-paris-may-1968-784703.html

© I for Interview team

Σε περίπτωση που επιλέξατε να αναδημοσιεύσετε κάποιο κείμενό μας στο δικό σας site, σας ευχαριστούμε ιδιαίτερα εκ των προτέρων για την προτίμηση! Ωστόσο,  να σας υπενθυμίσουμε το πόσο ευχάριστο και δίκαιο είναι να ακολουθούνται οι δεοντολογικοί κανόνες που ορίζουν τη σωστή και λειτουργική αναφορά στην αρχική  πηγή ( δλδ. αναγραφή πλήρους ονόματος του site μας και ενεργό link που ανακατευθύνει στο πρωτότυπο άρθρο). Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζετε τον κόπο και τη δουλειά μας και σας ευχαριστούμε διπλά!

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

*

Φρέσκα άρθρα στο Εργαλειοθήκη

Στην Κορυφή