Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

Καλά…εδώ αν έρθεις, τα παιδιά σου ξέχνα τα | Τι να κάνουμε, έτσι είναι…

στo Οι ιστορίες σας

Διηγείται η: Σουν Ιμιγκρέ

 

Έχω βαρεθεί τη ζωή μου.

Δε ξέρω αν όλα αυτά συμβαίνουν και αλλού, αν είναι μόνο ελληνικό προνόμιο. Δουλεύω με συμβάσεις πλήρους απασχόλησης εδώ και 13 χρόνια, με όλα τα απαραίτητα διαλείμματα λόγω κρίσης. Ναι, το 2010 έγινε μια μεγάλη εκκαθάριση στην εταιρία που δούλευα και μας είπαν να διαλέξουμε, εθελούσια άμεσα ή απόλυση σε 2-3 μήνες.

Διάλεξα το πρώτο, το περιβάλλον ήταν σιχαμένα τοξικό. Για να μη μου μείνουν αμφιβολίες, γιατί επιλέχθηκα εγώ προς απόλυση και όχι η συνάδελφος που έπαιρνε υψηλότερο μισθό, η προϊσταμένη μου είπε «Γενικά δεν είμαστε ευχαριστημένοι από σένα. Ήρθες στην εταιρία και είχες ήδη αποφασίσει να παντρευτείς».

Ναι ήταν αλήθεια, πήγα και είχα ήδη κανονισμένο γάμο και αμέλησα να τους το πω στη συνέντευξη. Βέβαια, και στον καιρό των παχιών αγελάδων, είχα απολυθεί από γνωστό διαφημιστικό κανόνι, γιατί ενώ νοσηλευόμουν στο νοσοκομείο έπειτα από ατύχημα, είχε διαλυθεί το τμήμα που μόλις είχα ξεκινήσει και επειδή ήμουν η καινούρια, ε δεν πειράζει, «Δεν είναι εδώ κιόλας για να μιλήσει για τον εαυτό της».

Ενδιάμεσα, να μην παραλείψω να σας πω ότι είχα πάει σε συνεντεύξεις που μου είχαν αφήσει να εννοηθεί ότι η δουλειά αφορούσε και σεξουαλικές χάρες στο αφεντικό, είχα πάει σε δουλειές που είχαν κριτικάρει το σωματότυπό μου «Ε, δεν είσαι και 1.80 και 60 κιλά βρε Σουν για να θες να έρχεσαι στο γραφείο με τζιν» και διάφορα τέτοια χαριτωμένα τα οποία, ως άμαθη, τα έπαιρνα προσωπικά και μείωνα τον εαυτό μου που δε μπορεί να ανταπεξέλθει.

Τώρα;

Ξαναπολύθηκα γιατί τόλμησα να κάνω παιδιά. Κατασκεύασαν και δικαιολογία για να πατήσουν την προστασία μητρότητας. Ακολούθησα τις διαδικασίες που προβλέπονται, δεν έφαγε πρόστιμο γιατί «τα έκανε όλα νομότυπα» αν και μου σύστησαν «Να πάω δικαστικά καθώς θα μπορούσε να με απορροφήσει σε άλλη θέση». Σε 2-3 συνεντεύξεις που έχω κάνει μου είπαν αυτολεξεί «Δουλεύουμε μέχρι αργά , ποιος θα σας κράταει τα παιδιά;».

Ο ένας δε, ήταν και χαρούμενος γιατί μπέρδεψε τη βλακεία του για πατρικό παράσημο «Καλά, εδώ αν έρθεις, τα παιδιά σου ξέχνα τα. Τι να κάνουμε, έτσι είναι, όλοι έτσι μεγαλώσαμε» . Το καλό είναι ότι δε με μειώνω πια. Απαντάω ότι «Προφανώς έχετε πρόβλημα παραγωγικότητας και οργάνωσης» και φεύγω.

Όταν νιώθουν την ανάγκη να μου σπάσουν τον τσαμπουκά ήδη από την πρώτη συνέντευξη, καταλαβαίνω τι θα ακολουθήσει.

Έχω βαρεθεί τη ζωή μου. Όπου να ‘ναι, θα αλλάξω χώρα. Όχι για καριέρα. Χέστηκα πια. Θέλω να δω ιδίοις όμμασι αν μπορώ να αξιώσω, όχι οκτάωρο, μόνο ειλικρίνεια και αξιοπρέπεια.

 

Σουν Ιμιγκρέ

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

*

Φρέσκα άρθρα στο Οι ιστορίες σας

Στην Κορυφή