Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

«Απευθύνω το κείμενο στον Πρόεδρο της εταιρείας, ο οποίος μας πήρε τη συνέντευξη»

στo Workerland/Οι ιστορίες σας

Περιοχή: Νομός Αττικής

Έτος: 2017

Υποψήφιος εργοδότης: εταιρεία πετρελαίων, συντήρησης καυστήρων και παροχής υπηρεσιών κτιρίων

Ένα κείμενο του/της: P.T.

Η παρακάτω επιστολή – κείμενο, όπως παραλήφθηκε στο inbox του I for Interview, πιστεύουμε πως θα μπορούσε να σταθεί απάντηση στα μίζερα λεγόμενα πολλών Προέδρων, CEO και άλλων ανθρώπων που σε γενικές γραμμές, έχοντας ξεχάσει γιατί βρέθηκαν πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, προσπαθούν να παρασύρουν την οικογένεια, τους οικείους και κυρίως τους υπαλλήλους τους, σε έναν λαγούμι εργασιακής κατάντιας, χωρίς ελπίδα και χωρίς ίχνος ζωής.

Δημοσιεύουμε το παρακάτω,  ως ένα κείμενο διαμαρτυρίας μα περισσότερο, ως ένα κείμενο αλληλεγγύης προς όλους όσοι βίωσαν ή θα βιώσουν κηρύγματα που κυκλώνουν αναιδώς τη φράση «Η δουλειά είναι πάνω από όλα»

Καλημέρα σας. Χτες πήγα να κάνω μια συνέντευξη σε μεγάλη εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες παροχής πετρελαίου και συντήρησης καυστήρων. Το ακόλουθο κείμενο το απευθύνω στον Πρόεδρο της εταιρείας , ο οποίος μας πήρε τη συνέντευξη και είχε όσα αναφέρω και σχολιάζω στο μήνυμά μου…

 Αγαπητέ κύριε Σ.,

Είμαι μία εκ των υποψηφίων εργαζομένων στο τμήμα τηλεφωνικής «προπαγάνδας», που ήρθαμε χθες στο γραφείο σας.

Με την παρούσα θα ήθελα να σχολιάσω κάποια πράγματα που είπατε χθες μπροστά σε όλους, αλλά δε θεώρησα σωστό να μιλήσω μπροστά στους υπολοίπους, σεβόμενη το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ήρθαν εκεί για να ακούσουν εμένα να μιλάω, αλλά για να αναζητήσουν εργασία σε έναν τομέα που (ας μη γελιόμαστε) δεν έχει καμία σχέση με αυτό που ονειρεύονταν να κάνουν στη ζωή τους.

Μας κάνατε ένα μακροσκελές κήρυγμα, μιλώντας για τους νέους που δεν έχουν όρεξη για δουλειά, που επιδεικνύοντας το πτυχίο τους νομίζουν ότι πρέπει κάποιος να τους τα «σκάει». Για τους εργοδότες που «δεν μπορεί όλοι αυτοί να είναι προβληματικοι και να σας διώχνουν μετά από 6 μήνες δουλειάς, κάτι κάνετε κι εσείς, μάλλον θέλετε «αρπαχτή», και όχι να δουλέψετε».

Αγαπητέ κύριε Σ., δυστυχώς με το να «μειώνετε» τους επιστήμονες που είχατε απέναντί σας, θεωρώντας ότι δεν κατάφεραν και τίποτα με το να σπουδάσουν, γελοιοποιείστε ο ίδιος. Με το να φέρνετε ως παράδειγμα προς μίμηση την κόρη σας, δικηγόρο που δουλεύει 18 ώρες την ημέρα και δύο μέρες μετά το γάμο της πήγε για δουλειά αντί για ταξίδι του μέλιτος, δυστυχώς και πάλι αφήνετε να φανούν στοιχεία του χαρακτήρα σας που θα έπρεπε να κάνετε το παν για να τα κρύψετε.

Οι νέοι σήμερα υποφέρουν κύριε Σ.. Και υποφέρουν γιατί κάποιοι σαν εσάς, εξακολουθούν να χρησιμοποιούν την ηλίθια φράση «η δουλειά είναι πάνω από όλα» για να δικαιολογούν τις βαρύτατες κακοποιήσεις, ηθικές και ψυχολογικές, κατά των υπαλλήλων τους.

Μιλήσατε για τον χαμηλό βαθμό αποδοτικότητας των Ελλήνων στην εργασία.

Σας επισυνάπτω έρευνα που αναφέρει ότι για άλλη μια χρονιά οι Έλληνες ανακηρύχθηκαν οι πιο σκληρά εργαζόμενοι της Ευρώπης.

Κι αυτό, βασισμένο σε εργατοώρες δουλειάς. Τέταρτοι στον κόσμο.

Όταν ο Γερμανός δουλεύει το 8ωρό του και μετά πάει σπιτάκι του, και μέσα στο 8ωρο έχει ένα σαφές διάλειμμα μισής ώρας για να φάει με την ησυχία του, κι όταν ο μισθός του μπαίνει ΣΤΗΝ ΩΡΑ του και δεν είναι ψίχουλα, κι όταν οι οποιεσδήποτε υπερωρίες ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ, τότε είναι λογικό να είναι ο Γερμανός αποδοτικός κύριε Σ..

Όσο για τους Ιάπωνες, τους οποίους εκθειάσατε ότι έχουν τον μεγαλύτερο βαθμό αποδοτικότητας στον κόσμο, κάθε χρόνο πάρα πολλοί από αυτούς πεθαίνουν από εξαντλητική εργασία.

Αλλά αυτά όλα μάλλον τα ξέρατε ήδη ε;

Αναρωτιέστε γιατί οι νέοι αλλάζουν δουλειά κάθε έξι μήνες και μιλάτε για «φαινόμενο της πεταλούδας».Αναρωτηθήκατε μήπως αυτό συμβαίνει επειδή τους χρωστούν μισθούς από τον πρώτο κιόλας μήνα εργασίας τους; Αναρωτηθήκατε ποτέ αν οι νέοι έχουν σε τεράστιο ποσοστο κατάθλιψη διότι δουλεύουν για τρεις κι εξήντα, χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα με τη ζωή τους;

Αλλά όλα αυτά μάλλον τα ξέρετε ήδη ε;

Εύχομαι η κόρη σας, που είναι και συνάδελφός μου δικηγόρος, να μη δουλεύει πάντα 18 ώρες την ημέρα, να ζήσει και σε πιο ανθρώπινες συνθήκες, ακόμα κι αν εσείς αυτό το ονομάσετε τεμπελιά. Κι εύχομαι να πάει σύντομα ταξίδι του μέλιτος (κι ας προδώσει τις αρχές σας ότι «η δουλειά είναι πάνω από όλα»).

Και τέλος εύχομαι, οι επενδύσεις που εσείς περιμένετε να έρθουν μόλις οι Έλληνες γίνουν «αποδοτικοί», να μη σώσουν κι έρθουν, αν είναι έτσι.

Με εκτίμηση,
μια αχάριστη νέα
που επιδεικνύει το πτυχίο της ψάχνοντας αρπαχτές

ΥΓ: Όσο για τον «καημένο» πρατηριούχο της γωνίας κάτω από την εταιρεία σας, που θέλει να βγάλει την άδεια για το υγραέριο και περιμένει τρία χρόνια, πριν από τόσα περίπου χρόνια και κάτι παραπάνω του το κλείσανε το μαγαζί γιατί πούλαγε στους πελάτες του νερωμένη βενζίνη.

Αλλά κι αυτό μάλλον το ξέρατε ήδη ε;

 

 P.T.

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

*

Φρέσκα άρθρα στο Workerland

Όχι αρκετά θυμωμένοι

Με έχουν περιγράψει ως πολύ θυμωμένο άνθρωπο. Δεν είμαι αρκετά θυμωμένος. Δεν
Στην Κορυφή