Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

Αν θέλεις να ψωνίζεις Κυριακή

στo Χαρτοφύλακας

Θέλω να λαμβάνω τα νέα άρθρα του IforINTERVIEW με e-mail.

Αν θέλεις να ψωνίζεις Κυριακή, ετοιμάσου να δουλεύεις Κυριακή!

Λες κι αυτό που λείπει από όλους μας είναι μια παραπάνω μέρα για ψώνια.

Και ενώ η αξία της ζωής στην ελληνική κοινωνία μοιάζει να κοστολογείται μόλις σε μερικά λεπτά του ευρώ, τα αφεντικά προσπαθούν να καθιερώσουν μία νέα εφεύρεση. Το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων και τις Κυριακές. Ο πρόσφατος νόμος προβλέπει τη λειτουργία τους για επτά Κυριακές το χρόνο, οι οποίες στη συνέχεια με υπουργική απόφαση αυξήθηκαν σε 52 για συγκεκριμένες αρχικά περιοχές (απόφαση που πάγωσε προσωρινά το ΣΤΕ, κρατώντας όμως σε ισχύ το μέτρο για τις 7). Έτσι παρουσιάζεται το πρωτοποριακό φαινόμενο, σε μια χώρα στην οποία οι άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους και αυτοκτονούν εξαιτίας της βίαιης φτωχοποίησης που έχουν υποστεί, να τους δίνεται ταυτόχρονα η δυνατότητα να καταναλώνουν ακόμα και τις Κυριακές. Λες κι αυτό που λείπει από όλους μας είναι μια παραπάνω μέρα για ψώνια. Η αντίφαση αυτή θα μπορούσε να αποτελεί και ειρωνεία του καθεστώτος απέναντι στους υπηκόους του, όμως όχι μόνο χιούμορ δεν είναι, αλλά αντίθετα, είναι άλλο ένα σοβαρότατο βήμα για το απόλυτο ξεπούλημα των ζωών μας, για χάρη των αγορών, του ανταγωνισμού, και εν τέλη, του κεφαλαίου γενικότερα.

Ποιος ωφελείται ?

Φυσικά το άνοιγμα των μαγαζιών τις Κυριακές μπορεί να γεμίσει ορισμένες τσέπες μεγαλοαφεντικών, αλλά δεν πρόκειται να βελτιώσει τις δικές μας ζωές. Για τους περισσότερους το μέλλον είναι βαμμένο με τα πιο ζοφερά χρώματα… αυτά της φτώχειας, της κατάσχεσης, της αυτοκτονίας. Σήμερα μόνο οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι. Και μάλιστα, μόνο οι πολύ πλούσιοι. Τα μεγάλα εμπορικά κέντρα και οι κάθε λογής μεγαλοεπιχειρηματίες είναι οι ωφελημένοι. Αυτοί είναι, άλλωστε, που χρόνια τώρα πίεζαν για όλο και πιο ελαστικά ωράρια, για όλο και πιο επισφαλείς εργατικές σχέσεις, για σύγχρονα σκλαβοπάζαρα. Πνεύμα σύμφωνο με τις βασικές αρχές της καπιταλιστικής λογικής, δηλαδή, την συσσώρευση του κεφαλαίου, την εντατικοποίηση της εργασίας, την καθυπόταξη ολόκληρης της ζωής μας στους ρυθμούς και τους κανόνες του χρήματος.

Η σύγχρονη σκλαβιά

Ταυτόχρονα μεγάλο στοίχημα της κυριαρχίας αποτελεί η μεταμόρφωση των ανθρώπων, σε μάζες ανειδίκευτων και επισφαλών εργατών που ζουν μόνο για να δουλεύουν και αμείβονται με ψίχουλα. Πλέον δουλεύουμε ασταμάτητα, όλες τις ώρες και τις ημέρες της εβδομάδας. Μας μετατρέπουν σε μηχανές, ρομπότ, που δουλεύουν ολοένα και πιο πολύ και κοστίζουν τα ελάχιστα. Αυτοί θα χτυπούν τα τύμπανα κι εμείς θα χορεύουμε στους ρυθμούς της “ανάπτυξης”. Έχουμε φτάσει στο σημείο να παρακαλάμε για μια δουλειά, δυνάστη της ζωής μας, που θα μας ρουφάει όλη τη ζωτικότητα και όλο το χρόνο μας.

Αυτός είναι ο άνθρωπος που επιδιώκουν να πλάσουν. Πειθήνιο όργανό τους και δούλος τους. Χωρίς άποψη, χωρίς χρόνο για σκέψη, μια μηχανή παραγωγής και κατανάλωσης προϊόντων και υπηρεσιών. Δικαιώματα που κερδήθηκαν έναν αιώνα πριν με αγώνες και αίμα χιλιάδων εργατών, εγκαταλείπονται αμαχητί, μπροστά στην αυταρχική επέλαση του κεφαλαίου και της εξουσίας. Έτσι, στο παρόν, η επιταγή είναι να δουλεύουμε ασταμάτητα, να καταναλώνουμε πολύ, και αν τελικά κάπου χάνει η εξίσωση, μπορούμε να τους αδειάζουμε τη γωνιά πηδώντας από κάποιο μπαλκόνι.

Ο καταναλωτισμός σαν κοινωνική αδιαφορία

Είναι η λογική του “παρτάκια”, αυτού που ενδιαφέρεται μόνο για το σπίτι του, κι ας καίγεται το διπλανό του. Είναι όλοι αυτοί που συναινούν στα εγκλήματα της εξουσίας.

Το μέτρο αυτό, βέβαια, όπως και όλα τα άλλα, τα οποία έχουν οδηγήσει τις ζωές μας στην απόλυτη απαξίωση, χρειάζονται και αυτούς που θα τα δικαιώσουν και θα τα επιβεβαιώσουν. Όλες αυτές τις ουρές των, χρήσιμων για το σύστημα ηλιθίων, που θα τρέξουν στα καταστήματα κυριακάτικα. Αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους που έχουν συρθεί εκεί μέσα με το ζόρι, αμειβόμενοι με ψίχουλα.

Αδιαφορώντας και για το γεγονός ότι το πιλοτικό αυτό πρόγραμμα σε κοντινό χρόνο θα αποτελεί μόνιμη κατάσταση. Είναι απαραίτητες για την κυριαρχία όλες αυτές οι άχρωμες και άοσμες μάζες καταναλωτών – τηλεζόμπι, που ακολουθούν πιστά τις προσταγές του νόμου και την ηθική των πολιτικών ηγετών τους. Αυτοί γίνονται οι χειρότεροι εχθροί των συνανθρώπων τους. Είναι οι ίδιοι που χρόνια πριν εναλλάσσονταν στα πολιτικά γραφεία παρακαλώντας για μια θέση στο δημόσιο, ή σέρνονταν στους δρόμους αυτής της πόλης, κοιτώντας ειρωνικά και αφ υψηλού όσους μάχονταν για έναν διαφορετικό κόσμο. Είναι η λογική του “παρτάκια”, αυτού που ενδιαφέρεται μόνο για το σπίτι του, κι ας καίγεται το διπλανό του. Είναι όλοι αυτοί που συναινούν στα εγκλήματα της εξουσίας. Είναι αυτοί που βρίσκουν καταφύγιο στους νόμους και στην τηλεοπτική ηθική για να κρύψουν την αδιαφορία τους και τελικά την βαρεμάρα τους για την ίδια την ζωή. Και είναι αυτή η ιδεολογία του μαλάκα που θα οδηγήσει κάποιον με 50 ευρώ όλα κι όλα στην τσέπη μέσα σε ένα εμπορικό πολυκαταστήματα κυριακάτικα.

ποτε ψωνια κυριακη

Να αντισταθούμε στα σύγχρονα στρατόπεδα εργασίας.  Να καταστρέψουμε τα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς.

Τον τελευταίο χρόνο ο αγώνας των εμποροϋπαλλήλων, μαζί με το Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια, και την πλαισίωση τους από αλληλέγγυους και αλληλέγγυες , διεξάγουν ένα πολύ σημαντικό και δύσκολο αγώνα. Όλο αυτό το διάστημα έχουν πραγματοποιηθεί αυτοοργανωμένοι και αδιαμεσολάβητοι αγώνες: αποκλεισμοί καταστημάτων – δυναμικές περιφρουρήσεις, παρεμβάσεις, πορείες και σαμποτάζ, σπάζοντας συλλογικά το κλίμα φόβου και απάθειας. Όλο το καλοκαίρι, στο κέντρο της Αθήνας, στο εμπορικό «καμάρι» της Ερμού, ο κόσμος του αγώνα στηρίχθηκε στις δικές του δυνάμεις, μακρυά από το θεσμικό συνδικαλισμό και έδειξε έμπρακτα, με την οργάνωση και την αποφασιστικότητά του πως οι Κυριακές μας δεν ανήκουν στα αφεντικά και στους τραπεζίτες. Είναι δικές μας και θα τις αξιοποιήσουμε για να ζήσουμε και να ονειρευτούμε. Θα τις αξιοποιήσουμε για να οργανώσουμε την ημέρα που τα Mall δε θα ορθώνονται σαν σύμβολα της κατανάλωσης και της ματαιότητας της βιτρίνας, αλλά θα στέκουν καμένα και έρημα πια…

Σύμβολα μιας εποχής που υποχώρησε μπροστά στην ορμητική βία της επανάστασης, με μοναδικό στόχο να ζήσει επιτέλους ελεύθερος ο Άνθρωπος. Απέναντι στις ψευδαισθήσεις του καταναλωτισμού · να μπλοκάρουμε τη λεηλασία των ζωών μας από το κεφάλαιο.

 

 

Πρώτη δημοσίευση στο: ese.espivblogs.net (-Νοέμβριος 2014-)

© I for Interview team

Σε περίπτωση που επιλέξατε να αναδημοσιεύσετε κάποιο κείμενό μας στο δικό σας site, σας ευχαριστούμε ιδιαίτερα εκ των προτέρων για την προτίμηση! Ωστόσο,  να σας υπενθυμίσουμε το πόσο ευχάριστο και δίκαιο είναι να ακολουθούνται οι δεοντολογικοί κανόνες που ορίζουν τη σωστή και λειτουργική αναφορά στην αρχική  πηγή ( δλδ. αναγραφή πλήρους ονόματος του site μας και ενεργό link που ανακατευθύνει στο πρωτότυπο άρθρο). Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζετε τον κόπο και τη δουλειά μας και σας ευχαριστούμε διπλά!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

Φρέσκα άρθρα στο Χαρτοφύλακας

Στην Κορυφή