Όσα μάθαμε ψάχνοντας για εργασία

Albert Camus | Γεννήθηκε σαν σήμερα

στo Mind Opener

Θέλω να λαμβάνω τα νέα άρθρα του IforINTERVIEW με e-mail.

Απόδοση στα Ελληνικά: V for Vallia

Για το #IfI

Αρχικό κείμενο: Albert Camus

Ο Αλμπέρ Καμύ, Γάλλος συγγραφέας, δοκιμιογράφος και θεατρικός συγγραφέας, γεννήθηκε σαν σήμερα στις 7 Νοεμβρίου του 1913 στην Αλγερία και πέθανε στη Γαλλία στις 4 Ιανουαρίου του 1960. Έγινε παγκόσμια γνωστός με το έργο “Ο Ξένος” και το 1957 κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Σε λιγότερο από ένα χρόνο μετά τη γέννηση του Καμύ, ο πατέρας του, ένας φτωχός εργαζόμενος σκοτώθηκε στον ΑΠΠ κατά τη διάρκεια της πρώτης μάχης της Μάρνης. Η μητέρα του, ισπανικής καταγωγής, δούλευε ως οικιακή βοηθός για να βοηθήσει την οικογένειά της. Ο Καμύ και ο μεγαλύτερος αδερφός του, ο Lucien, μετακόμισαν μαζί με τη μητέρα τους σε μία εργατική συνοικία του Αλγερίου, όπου ζούσαν μαζί με την προγιαγιά τους και έναν παράλυτο θείο τους σε ένα διαμέρισμα δύο δωματίων.

Η πρώτη συλλογή δοκιμίων του Καμύ με τίτλο L’Envers et l’endroit (1937 – “Η λάθος πλευρά και η σωστή πλευρά”) περιγράφει το φυσικό περιβάλλον αυτών των πρώτων του χρόνων και περιλαμβάνει τα πορτρέτα της μητέρας, της γιαγιάς και του θείου του. Μία δεύτερη συλλογή δοκιμίων, Noces  (1938 – “Nuptials”) περιέχει ενδιαφέροντες λυρικές περιγραφές της Αλγερινής υπαίθρου και παρουσιάζει τη φυσική ομορφιά ως μία μορφή υγείας που ακόμα και οι φτωχοί μπορούν να απολαμβάνουν. Και οι δύο συλλογές παρουσιάζουν την αντίθεση της εύθραυστης θνησιμότητας του ανθρώπου με τη διαρκή φύση.

Το 1918 ο Καμύ ξεκίνησε να φοιτά στο δημοτικό σχολείο και ήταν αρκετά τυχερός ώστε να έχει έναν εξαιρετικό δάσκαλο, τον Louis Germain, ο οποίος τον βοήθησε να κερδίσει μία υποτροφία για το Algiers lycée (λύκειο) το 1923 (34 χρόνια αργότερα ο Καμύ αφιέρωσε το Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Germain). Ακολούθησε μία περίοδος λογοτεχνικής αφύπνισης, ταυτόχρονα με έναν μεγάλο ενθουσιασμό για τα σπορ, όπως το ποδόσφαιρο, το κολύμπι και το μποξ. Το 1930, η φυματίωση έδωσε τέλος στην αθλητική του καριέρα και τον ανάγκασε να διακόψει τις σπουδές του. Ο Καμύ έπρεπε ν’ αφήσει το διαμέρισμά του που υπήρξε σπίτι του για 15 χρόνια, λόγω του ανθυγιεινού περιβάλλοντος, και αφού πέρασε μία μικρή περίοδο με έναν θείο του, αποφάσισε να ζήσει μόνος του, κάνοντας πολλές διαφορετικές δουλειές, καθώς σπούδαζε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Αλγερίου.

Στο Πανεπιστήμιο ο Καμύ επηρεάστηκε βαθιά από τον καθηγητή του Jean Grenier, ο οποίος τον βοήθησε να αναπτύξει τις λογοτεχνικές και φιλοσοφικές του ιδέες και μοιράστηκε μαζί του τον ενθουσιασμό του για το ποδόσφαιρο. Το 1936 έλαβε ένα βραβείο για μία πτυχιακή εργασία για τις σχέσεις Ελλάδας και χριστιανοσύνης στα φιλοσοφικά κείμενα του Πλάτωνα και του Αγίου Αυγουστίνου. Η υποψηφιότητα του για μία ακαδημαϊκή καριέρα, διακόπηκε και πάλι από τη φυματίωση. Για να ανακτήσει την υγεία του μετακόμισε σε ένα θέρετρο των Γαλλικών Άλπεων – η πρώτη του επίσκεψη στην Ευρώπη – και τελικά γύρισε στο Αλγέρι μέσω Φλωρεντίας, Πίζας και Γένουας.

Τι είναι ένας επαναστάτης; Ένας άνθρωπος που λέει όχι

Η συγγραφική καριέρα του Καμύ

Το 1930 ο Καμύ διεύρυνε τα ενδιαφέροντά του. Διάβασε Γάλλους κλασικούς – μεταξύ των οποίων και τους André Gide, Henry de Montherlant, André Malraux – και υπήρξε διακεκριμένη φιγούρα της διανοούμενης αριστερής νεολαίας του Αλγερίου. Για μία μικρή περίοδο, 1934-35, υπήρξε μέλος του Αλγεριανού Κομμουνιστικού Κόμματος. Επιπλέον, έγραφε, έκανε παραγωγή, προσαρμογές κειμένων και έπαιζε στο Εργατικό Θέατρο το οποίο κατόρθωνε να προβάλλει εξαιρετικά έργα για το εργατικό κοινό του. Είχε μία βαθιά αγάπη για το θέατρο μέχρι το θάνατό του.

Ο Καμύ απολάμβανε τη μεγαλύτερη επιρροή ως δημοσιογράφος κατά τα τελευταία χρόνια της κατοχής της Γαλλίας και κατά την περίοδο μετά την απελευθέρωση. Ως αρχισυντάκτης της παριζιάνικης εφημερίδας Parisian daily Combat, κατέχει μία ανεξάρτητα αριστερή θέση με βάση τα ιδανικά της δικαιοσύνης και της αλήθειας και την πεποίθηση πως όλες οι πολιτικές ενέργειες πρέπει να έχουν μία σταθερή ηθική βάση. Αργότερα, η παλαιότερου τύπου σκοπιμότητα τόσο της αριστεράς όσο και της δεξιάς έφερε ολοένα και μεγαλύτερη απογοήτευση και το 1947 διέκοψε τη συνεργασία του με την Combat.

Μέχρι εκείνη την περίοδο ο Καμύ έχει ήδη γίνει ηγετικό λογοτεχνικό πρόσωπο. “Ο ξένος”, ένα λαμπρό πρώτο μυθιστόρημα που ξεκίνησε πριν από τον πόλεμο και δημοσιεύθηκε το 1942, είναι μία μελέτη αποξένωσης του 20ου αιώνα. Την ίδια χρονιά δημοσιεύει το φιλοσοφικό δοκίμιο “The Myth of Sisyphus”, στο οποίο ο Καμύ, με ιδιαίτερη συμπάθεια, αναλύει το σύγχρονο μηδενισμό και την αίσθηση του “παράλογου”. Ήταν ένας τρόπος να ξεπεραστεί ο μηδενισμός και το δεύτερό του μυθιστόρημα, “η Πανούκλα”, είναι μία συμβολική αναφορά στην καταπολέμηση μίας επιδημίας, από χαρακτήρες των οποίων η σημασία έγκειται λιγότερο στην (αμφίβολη) επιτυχία με την οποία αντιτίθεται στην επιδημία, παρά στην αποφασισμένη επιβεβαίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και αδελφοσύνης.

Αγαπώ υπερβολικά τη χώρα μου για να είμαι εθνικιστής.

Ο Καμύ έχει πλέον μετακινηθεί από την πρώτη και κύρια ιδέα του αυτή του παράλογου, σε μία άλλη σημαντική ιδέα, αυτή της φυσικής και μεταφυσικής “εξέγερσης”. Αντιμετωπίζει αυτό το ιδεώδες με  πολιτικό-ιστορική επανάσταση σε ένα δεύτερο μακρύ δοκίμιο, The Rebel,  το οποίο προκάλεσε πικρό ανταγωνισμό μεταξύ των μαρξιστικών κριτικών, όπως ο Jean-Paul Sartre. Τα άλλα σπουδαία λογοτεχνικά του έργα είναι το λαμπρό από τεχνικής άποψης μυθιστόρημα La Chute (1956) και μία συλλογή από διηγήματα.

Το 1957, όταν ήταν 44 ετών, ο Καμύ κερδίζει το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Με χαρακτηριστική μετριοπάθεια δήλωσε πως αν ήταν μέλος της επιτροπής απονομής την ψήφο του θα κέρδιζε σίγουρα ο André Malraux. Σε λιγότερο από τρία χρόνια μετά την απονομή, σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Κληρονομιά

Ως μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας, ηθικός και πολιτικός θεωρητικός, ο Καμύ, μετά τον ΒΠΠ έγινε ο εκπρόσωπος της δικής του γενιάς και ο μέντορας της επόμενης, όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και στην Ευρώπη και τελικά σε όλο τον κόσμο. Τα γραπτά του, τα οποία μιλούν κυρίως για την απομόνωση του ανθρώπου σε ένα ξένο σύμπαν, για την απόσπαση του ατόμου από τον εαυτό του, για το πρόβλημα του κακού και το πέρασμα τελικά στον θάνατο, αντανακλούν με ακρίβεια την αποξένωση και την απογοήτευση του μεταπολεμικού πνεύματος. Μνημονεύεται, μαζί με τον Sartre, ως κορυφαίος του υπαρξιακού μυθιστορήματος. Αν και αντιλαμβανόταν τον μηδενισμό πολλών από τους συγχρόνους του, ο Καμύ υποστήριξε την ανάγκη να υπερασπιστούν οι αξίες της αλήθειας, της μετριοπάθειας και της δικαιοσύνης. Στα τελευταία του έργα σκιαγράφησε τα περιγράμματα ενός φιλελεύθερου ανθρωπισμού ο οποίος απορρίπτει τις δογματικές πτυχές τόσο του χριστιανισμού όσο και του μαρξισμού.

Στη μέση του χειμώνα, ανακάλυψα τελικά ότι μέσα μου υπάρχει ένα αόρατο καλοκαίρι.

© I for Interview team

Σε περίπτωση που επιλέξατε να αναδημοσιεύσετε κάποιο κείμενό μας στο δικό σας site, σας ευχαριστούμε ιδιαίτερα εκ των προτέρων για την προτίμηση! Ωστόσο,  να σας υπενθυμίσουμε το πόσο ευχάριστο και δίκαιο είναι να ακολουθούνται οι δεοντολογικοί κανόνες που ορίζουν τη σωστή και λειτουργική αναφορά στην αρχική  πηγή ( δλδ. αναγραφή πλήρους ονόματος του site μας και ενεργό link που ανακατευθύνει στο πρωτότυπο άρθρο). Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζετε τον κόπο και τη δουλειά μας και σας ευχαριστούμε διπλά!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

Φρέσκα άρθρα στο Mind Opener

Βρωμιάρηδες!

  Η ελληνική σημαία ανέμιζε στο μπαλκόνι κάθε πρωί, ήταν εκεί να
Στην Κορυφή